www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
napisy GAMROT 2016
poprawił i dopasował marabut64
DAIEI MOTION PICTURE COMPANY
Przygotuj się na śmierć, Ichi.
Złożymy twoją głowę w ofierze na grobie naszego szefa.
Jesteś bardzo uzdolniony, ślepcze.
ZATOICHI WYZWANY ZATÔICHI CHIKEMURI KAIDÔ
Produkcja IKUO KUBODERA
Scenariusz - RYOZO KASAHARA Na podstawie powieści - KANY SHIMOZAWY
Zdjęcia - CHIKASHI MAKIURA Hazardziści tacy jak ja zawsze podróżują
Dyrektor artystyczny - SHIGENORI SHIMOISHIZAKA drogą na bakier z prawem.
Muzyka - AKIRA IFUKUBE Montaż - TOSHIO TANIGUCHI Cały świat uważa nas za przekleństwo.
WYSTĘPUJĄ
Zatoichi - SHINTARO KATSU
Akatsuka - JUSHIRÔ KONOE Omitsu - MIWA TAKADA
Tomoe - YUKIJI ASAOKA
Osen - MIKIKO TSUBOUCHI Miyuki - MIE NAKAO
Shokichi - TAKAO ITO Szef Gonzo - ASAO KOIKE
Omine - MIDORI ISOMURA Torikoshi - EITARO ÔZAWA
Tahe - TATSUO MATSUMURA Chokichi - JÔTARÔ SENBA
Kurisu - KÔJIRÔ KUSANAGI Manzo - KENZÔ TABU
OSAMI NABE AKIHISA TODA
KÔICHI MIZUHARA IKUKO MORI KOJI FUJIYAMA
REŻYSERIA KENJI MISUMI
Co za żałosne życie!
Dobrze cię widzieć. Wejdź.
GOSPODA TORAYA
Musicie podzielić się swoim pokojem.
Proszę tutaj, panie.
Dziękuję. Przepraszam że przeszkadzam.
Ryota...
daj moje lekarstwo.
Skończyło się.
Skończyło?
Wystarczy, że nalejesz mi trochę wody.
Co się dzieje, mamo?
Czy coś jest nie tak?
Czy coś się stało?
Pozwól mi pomasować jej plecy.
Możesz odsunąć się trochę?
Nie jestem lekarzem, ale to powinno trochę pomóc.
Pójdę przyniosę więcej wody.
Spróbuj sie odprężyć.
Tak bardzo chciałam, żeby mój syn poznał swojego ojca, zanim umrę.
Jest artystą o imieniu Shokichi.
Mieszka w Maebara.
Nie możesz się poddawać, pani.
To świetny pomysł, żeby dzielić z kimś pokój.
Tutaj.
Co to jest?
Głowa do góry, dzieciaku.
Wujek Ichi cię zabierze do twojego tatusia w Maebara.
Możesz przestać rozczulać się.
Nie rozczulam się.
Zasmarkany bachor.
Ryota! Gdzie idziesz?
Ryota!
Zostawię cię tutaj.
Wujku Ichi.
Co ty tam robisz?
Zaproponowali mi podwózkę. Do widzenia.
Do widzenia? Hej!
Czy ten chłopak podróżuje z tobą?
Wygląda na to, że tak jest.
Jedziemy do Minowa. Dlaczego nie pojedziesz z nami?
- Jesteś pewna? - Oczywiście.
Jesteś bardzo miła.
Proszę bardzo.
Teraz jesteśmy ciężarem dla tych ludzi. Wszystko przez ciebie.
Zgadza się. Powinieneś mi podziękować.
Jesteś motylem
A ja jestem kwiatem
Zawsze będziemy razem
Kiedy mój kwiat więdnie
A potem opada
Proszę nie odrzucaj mnie jak skrawek papieru
Kwiaty kwitną i opadają
Taki jest świat
Tak, właśnie tam. To wspaniałe uczucie.
To prawdziwa przyjemność służyć wiodącej damie.
Co za wspaniały rysunek!
Czy mogę to zobaczyć przez chwilę?
Widzisz, wygląda tak jak ty.
Masz rację.
Chłopiec rysuje obrazki?
Podróżujesz z nim i nie wiedziałeś?
Jak on mógł, panno Tomoe?
Och, zgadza się.
Przepraszam.
Nawet jeśli nie widzę, moje palce mówią mi, że jesteś bardzo ładną kobietą.
Schlebiasz mi.
Szef Sobei wysłał eskortę na spotkanie z nami.
W porządku. Dziękuję.
Musisz być zmęczona długą podróżą.
Szef Sobei wysłał nas na spotkanie z tobą.
To miłe z twojej strony, że przychodzisz do nas w ten sposób każdego roku.
Czy szef Sobei ma się dobrze?
Tak...
Trzymaj to. Szef Manzo z Kanai wysłał nas, aby cię powitać.
Będziemy cię stąd eskortować.
Nie jesteście tu potrzebni. Odsunąć się na bok.
Jesteście teraz gośćmi szefa Manzo. Nie musisz się o nic martwić.
Poczekaj.
Tę trupę szef Sobei co roku zaprasza do Minowa.
Zamknij się! Mówiłem, żebyś się odsunął.
Wujku Ichi!
Co ty sobie wyobrażasz?
Nie ma potrzeby stosowania przemocy.
Rozumiem, że jesteś szefową?
Więc chodź. Szef czeka.
Szef Manzo z Kanai, powiadasz?
- Nigdy o nim nie słyszałam. - Zważaj na słowa.
Zostałam tu zaproszona przez szefa Sobei z Minowa.
Pospieszymy się
W porządku, ruszajmy.
Nie mogę ci na to pozwolić.
Chodź spokojnie, albo zaciągniemy cię tam siłą.
Odczep się.
Nie chciałem być niegrzeczny,
ale z takim nastawieniem nie zostawiasz mi wyboru.
- Idziesz ze mną. - Hej, puść!
Panno Tomoe!
- Nie, wujku Ichi! Nie idź! - Nie martw się. Poczekaj tutaj.
Nie, nie odchodź! Nie idź!
Puść mnie.
Och! To ty...
Nie mogę pozwolić na przemoc na publicznej drodze.
- Wynoś się stąd! - Za kogo się uważasz?
Zabić go!
Odsuń się, panienko.
Szybko.
Mistrzu Akatsuka.
Nie martw się. Nikt nie został ranny.
Lepiej ruszaj w drogę, zanim pojawią się kolejne kłopoty.
Dobrze.
Nigdy nie przypuszczałam, że przyjdziesz mi na ratunek w takim miejscu jak to.
Minęło pięć lat od naszego ostatniego spotkania.
Cudowne zrządzenie losu.
Cóż, muszę już iść.
Trzymaj się.
Ale...
Mistrzu Akatsuka.
Głos tego samuraja brzmi skądś znajomo.
Nazywa się Tajuro Akatsuka.
Poznałam go w Asakusie, kiedy po raz pierwszy zaczęłam grać.
Zaszczycił mnie swoimi uwagami.
Wygląda na to, że jest to człowiek o niezwykłych umiejętnościach władanie mieczem.
Był prawdziwym samurajem, kiedy go poznałam,
ale wygląda na to, że teraz może być bez pana.
Chłopiec wciąż drży.
Musiał być naprawdę przestraszony.
Nie bądź takim mięczakiem, Ryota.
Mówisz to tylko dlatego, że jesteś ślepy i nic nie widziałeś.
Przyłapałeś mnie.
Właściwie też się bałem.
Gdybym mógł zobaczyć, pewno bym uciekł i zostawił cię w tyle.
Proszę herbaty, szefie.
Dzięki tobie,
mogę dotrzymać obietnicy dla mieszkańców wioski jeszcze w tym roku.
Jeśli mogę zapytać,
czy cały obszar wokół Maebary nie jest twoim terytorium?
Wstyd mi powiedzieć,
ale ten facet o imieniu Gonzo przejął kontrolę.
To smutna historia.
Ale przynajmniej udało mi się
sprowadzić was na ostatni występ.
Główna dama to olśniewająca piękność.
Sprawi, że rozpłyniesz się na miejscu. Ma wielkie cycki.
Nie mogłeś prosić o więcej.
Hej, jesteś ślepy. Nie możesz tego zobaczyć.
Słyszałem twój opis. Widzę ją jasno jak dzień.
Jest bardzo piękna, prawda?
Jesteś zabawny.
Pozwól mi opisać siebie.
Jestem uwodzicielem kobiet, i nazywają mnie Narihira długi nóż.
Grube, ciemne brwi, ładne duże oczy, prosty nos,
dobrze ukształtowane usta i najjaśniejsza skóra,
model surowego, przystojnego bawidamka.
Poza tym jestem jedynym synem najbogatszego człowieka w okolicy.
Mam zamiar zarezerwować dom na jutrzejsze występy.
I co? Czy widzisz mnie teraz?
Nie oszukuj ślepca.
Jesteś stolarzem.
Skąd wiesz?
Słyszę narzędzia grzechoczące w twoim pudełku.
Atrakcyjny mężczyzna, tak...
Trzymaj to, kolego.
Czy możesz to zrobić?
Mam tu miedziaka jeden mon.
Czy potrafisz zgadnąć, w której ręce to jest?
A jeśli mogę?
Dam ci 100. Jeśli się mylisz, dostanę 100.
W porządku. Zrobię to.
Teraz zgadnij.
Już wiem!
Która ręka?
Daj mi 100 mon.
Przepraszam. Nie mam tyle przy sobie.
To nie wystarczy. Daj mi 100, które obiecałeś.
Przestań, daj mi spokój.
W porządku.
Odpuszczę, jeśli poskaczesz trzy razy dookoła i zaszczekasz jak pies.
Zrób to! Zrób to!
Czy chciałbyś zobaczyć twarz panny Tomoe, wujku Ichi?
Gdybym mógł.
Naprawdę?
No to chodź ze mną.
Widzę.
Czy ona nie jest ładna?
Ona nie jest bardzo ładna.
Jest okropnie chuda.
Wyobrażałem sobie ładną kobietę z pulchniejszą twarzą.
To rysunek mojej mamy.
Miała to być panna Tomoe, ale zmieniła się w moją mamę.
Widzę. To zrozumiałe.
Spróbuj ponownie.
Tym razem upewnij się, że wyjdzie jako panna Tomoe.
Tym razem to panna Tomoe.
Teraz bardziej mi się podoba, jest bardziej pulchna.
Oczy, nos...
Co to jest?
Ona nie ma wąsów. Żartujesz sobie ze mnie.
Bo powiedziałeś złośliwe rzeczy o mojej mamie.
Ryota.
Mały łobuz.
Nie każę ci odejść.
Mówię ci, żebyś udała się do szefa Gonzo w Maebara.
Czy zamierzasz przeciwstawić się szefowi Gonzo przez wzgląd na Sobei?
Mów co chcesz,
nie możemy zdradzić dobroci szefa Sobei.
Więc nie chcesz zmienić jutrzejszego otwarcia.
Jak długo zamierzasz upierać się w taki sposób?
Chcę odpowiedzi!
Więc jak będzie?
Zdajesz sobie sprawę, że mogę wam całkowicie zakazać występów.
Wszystko zależy od tego, czy będziesz współpracować, czy nie.
Przepraszam.
Przepraszam, że musiał pan czekać.
Jest mi strasznie przykro.
- Ty idioto! - Ja nie.
Ty ślepy sukinsynu!
Masz pojęcie, z kim masz do czynienia?
Obawiam się, że nie.
W tych stronach płaczące dzieci milkną na widok szefa Gonzo.
Więc jesteś szefem Gonzo?
Jestem Manzo Kanai i odpowiadam przed Sadakichim Shiba.
Jestem jednym z najbardziej zaufanych ludzi szefa Gonzo. Zrozumiano?
Raczej skomplikowane, prawda?
Innymi słowy,
jesteś podwładnym, podwładnego.
Podwładnym podwładnego?
Uważaj, co mówisz, sukinsynu!
Mówisz do ślepca, szefie.
Proszę, zapomnij o tym.
Nie ma mowy! Spójrz tutaj, ślepy nędzniku!
Zrób krok do przodu, żebym mógł odciąć ci jedno ramię.
Proszę, szefie.
Jeśli stracę rękę, nie będę mógł już pracować.
Myślę, że równie dobrze możesz wziąć je obie.
Ty sukinsynu!
Uderzył mnie! Uderzył mnie!
To będzie żenujące tak wyglądać.
Proponuję zostać w domu, dopóki widowisko się nie skończy.
Jesteś Zatoichi!
Zapłacisz za to.
Czekaj, szefie.
Zapomniałeś czegoś.
Cholera! Nie zapomnę tego!
To było dobre.
Nigdy nie sądziłam, że znasz takie sztuczki.
Obawiam się, że widziałaś moją najgorszą stronę.
Panno Tomoe, mam ogromną pośbę.
Proszę, nie mów o tym dzieciakowi.
Myśli, że to zwykła laska.
Masz moje słowo. Nic nie powiem chłopcu.
Mistrzu Ichi,
jeśli nie masz nic przeciwko,
zastanawiam się, czy chciałbyś podróżować z nami?
Wydaje mi się, że to wstyd znów się tak szybko rozstać, kiedy...
Panno Tomoe.
Doceniam twoje intencje.
Bardzo chciałbym, gdybym mógł,
ale muszę zabrać chłopca
do jego ojca w Maebara tak szybko, jak to możliwe.
Rozumiem.
To straszne!
Szef Sobei został zabity.
Przez kogo?
Ludzie Gonzo mogą tu przyjść.
Musisz natychmiast uciekać.
To były jego ostatnie słowa.
Do widzenia.
- Bądź ostrożny. - Do widzenia wszystkim.
- Do widzenia. - Trzymaj się.
Na ścieżce jest dużo kamieni.
Wiem.
Mówiłem ci.
Powiedziałem, że wiem.
Powinieneś być ostrożniejszy.
Nie bądź zbyt pewny siebie. Ty też możesz się potknąć.
Ale ja widzę doskonale.
Co ci powiedziałem?
- Och, krwawi. - Nie ma się o co martwić.
Wstawaj. Idziemy.
Ała, au, au. Nie mogę chodzić.
Jeśli tak bardzo boli, po prostu siedź tam i czekaj, aż będzie lepiej.
Żegnaj!
Szczur.
Przestraszyłeś mnie.
Przez chwilę myślałem, że zostanę pocięty na kawałki.
To była podła sztuczka.
Przepraszam.
Dobrze, dobrze. Jesteś człowiekiem z poprzedniego dnia.
Wydaje mi się, że nazywał się Tajuro Akatsuka.
Skąd znasz moje imię?
Ten chłopak i ja byliśmy z trupą panny Tomoe tamtego dnia.
Rozumiem.
Nie zauważyłem.
Ale spotkaliśmy się też wcześniej.
Tak, wiem.
Będąc niewidomym, dobrze pamiętam głosy.
Przypuszczam, że tak.
Dzierżenie takiego miecza przez ślepca, nie jest czymś normalnym.
Nie jesteś zwykłym człowiekiem.
Proszę nie żartuj.
Jestem tylko starym masażystą.
Poza tym nie jestem osobą, która potrafi chodzić dumnie w świetle dnia.
Szkoda.
Pomyśl, co mógłbyś zrobić, gdybyś był widzącym samurajem.
Dajesz mi za dużo uznania.
Babciu! Babciu!
Tak, panie.
Chciałbym zapłacić za kulki ryżowe.
Czy mogłabyś też sprzedać mi dwie pary sandałów słomianych?
Czy któreś z nich byłyby dla dziecka?
Z drugiej strony moje sandały są nadal w całkiem niezłym stanie.
Zrób tylko jedną parę.
Panie, nie wiem, jaka jest twoja historia,
ale niewidomemu nie jest łatwo podróżować z dzieckiem.
Właściwie to jest bardzo pomocny, pokazując mi drogę.
Zastanawiam się,
czy jeśli się nie śpieszysz, mógłbym skorzystać z masażu?
Masz ochotę na masaż?
Oczywiście panie. Doceniam szansę zarobienia trochę pieniędzy.
Twoje ramiona nie są aż tak sztywne.
Nie?
Ale mogę powiedzieć, że masz dobrze wytrenowane ciało.
Czy to prawda, co powiedziała mi panna Tomoe?
Że dołączyłeś do szeregów samurajów bez pana?
Przepraszam. To nie moja sprawa.
Ale bez względu na powód,
zabawne jest to, że wciąż na siebie wpadamy.
Dokąd zmierzasz?
Nigdzie w szczególności. Gdziekolwiek moje nogi i duch mnie poniosą.
Po prostu wędruję po okolicy w wolnym czasie.
Zazdroszczę ci.
Powiedzcie...,
a może trochę odpoczniemy w tej herbaciarni?
Tak, brzmi wspaniale.
Zatrzymajmy się i odpocznijmy.
Tuż przed nami jest ładniejszy sklep. Zatrzymajmy się tam.
W porządku.
- To wystarczy. - Już?
Masz już dość?
Proszę bardzo. Zatrzymaj resztę.
Dziękuję bardzo.
Jeden srebrny bu.
To za dużo, panie.
Chcę, żebyś to miał. Używaj go w swoich podróżach.
Nie mogę tego zaakceptować.
Nie chcę jałmużny.
Co?
Proszę się nie obrażać.
Po prostu, jeśli to zaakceptuję, poczuję się nędzny i słaby.
Rozumiem. Ale jestem samurajem.
Nie mogę cofnąć czegoś, co już dałem.
Co powiesz na to?
Może moglibyśmy to załatwić w inny sposób.
Pracowałem tylko nad twoimi ramionami,
ale powiedzmy, że zrobiłem ci pełny masaż.
Możesz mi zapłacić 48 mon.
Jesteś dziwny. Jak sobie życzysz.
Dziękuję bardzo, panie.
Zobaczmy.
Jedna para sandałów i dwie kulki ryżowe.
To będzie w sumie 36 mon.
W porządku. Trzymaj.
Dziękuję.
Jak daleko idziesz, panie?
Do Maebara.
To kolejna wioska.
Szukam człowieka o imieniu Shokichi.
- Nie sądzę, że go znasz. - Shokichi?
Brzmi znajomo.
Och, zgadza się.
Jest praktykant w domu garncarza Tahei.
Myślę, że nazywał się Shokichi.
Naprawdę?
Nie jestem pewna, ale tak mi się wydaje.
Czy możesz mi powiedzieć, gdzie mieszka ten garncarz?
Ryota.
Co robisz?
Zaskoczyłeś mnie.
Witam.
Tak?
- Czy tu mieszka Tahei? - Uhm.
Szukam człowieka o imieniu Shokichi.
- Shokichi'ego tu nie ma. - Wyszedł?
Och, wezwałeś masażystę?
Ten człowiek szuka Shokichi'ego.
Kiedy on wróci?
Moje ramiona są bardzo napięte.
Dlaczego nie zostaniesz z nami dziś wieczorem?
Możemy porozmawiać, kiedy będziesz mnie masować.
Byłoby wspaniale.
Dobrze wybrany czas, prawda ojcze?
Więc jesteś jego córką?
Jestem bardzo zobowiązany za twoją gościnność.
Jestem tu tylko ja i Omitsu. Czuj się jak u siebie w domu.
Chodź ze mną.
Shokichi się spóźnia, prawda?
Nie wróci.
Dlaczego chcesz go zobaczyć?
To trochę skomplikowane.
Matka tego chłopca zmarła w gospodzie w Iizuka.
Zdarzyło mi się dzielić z nimi pokój.
Kobieta błagała mnie zanim umarła,
żebym zabrał chłopca do jego ojca.
Wszystko, co o nim wiem,
to, to, że mieszka w Maebara a jego imię to Shokichi.
Więc dlatego tu przybyłeś.
To prawda, że pracował tu człowiek o imieniu Shokichi.
Rysował projekty garnków i talerzy, które robię.
Ale wątpię, żeby to był człowiek, którego szukasz.
Nigdy nie powiedział ani słowa o posiadaniu dziecka.
Jeśli mogę zapytać,
gdzie jest teraz ten Shokichi?
Wpadł w złe towarzystwo
i zaczął chodzić do domu gry Gonzo.
- Szefa Gonzo? - Tak.
Następnie, około rok temu, zniknął.
Kiedyś myślałem, że podaruję mu rękę mojej córki,
ale okazał się głupcem.
Bez wątpienia jego długi z hazardu skumulowały się,
a szef każe mu pracować jako niewolnik kopiący glinę.
On nie jest takim człowiekiem.
Jestem pewna, że istnieje inne wytłumaczenie.
Odpuść sobie, Omitsu.
Nie. Znam go.
Może miał słaby charakter, ale w głębi serca jest dobrym człowiekiem.
Ojcze,
myślę, że może to naprawdę jest chłopiec Shokichi.
To było sześć lat temu, kiedy pojawił się tutaj Shokichi.
Poza tym widzę podobieństwo.
Nie bądź głupia, Omitsu.
Jeśli to naprawdę jest chłopiec Shokichi,
chętnie przyjmę go i wychowam.
Dokąd idziesz, ślepcze?
Czy to tutaj wykopują glinę do robienia garnków?
Czy masz pozwolenie?
Nie, po prostu chciałem kogoś zobaczyć.
Aby zobaczyć kogoś tutaj wymagane jest specjalne pozwolenie.
Idź do domu.
Od kogo mogę uzyskać pozwolenie?
Od sędziego, oczywiście.
Muszę dostać pozwolenie władz?
Pomyślałem, że może będę potrzebował pozwolenia od diabła Gon.
Czym do cholery jest diabeł Gon?
- Szef Gonzo. - Ty sukinsynu!
Uważaj, jak nazywasz szefa, albo za to zapłacisz!
To nie ja go tak nazwałem.
Tak go wszyscy w okolicy nazywają.
Nie wiesz, kiedy przestać. Powiedziałem, wynoś się stąd.
Jeśli nalegasz.
Po prostu usiądę tutaj i pooglądam widoki.
Pooglądasz widoki?
Szalony ślepiec!
Nie spodziewałem się, że cię tu zobaczę.
Mistrz Akatsuka.
To niespodzianka.
Wyobrażałem sobie, że jesteś już daleko.
Lubię to miejsce. Postanowiłem zostać na chwilę.
Ja też zostanę na chwilę, żeby zająć się pewną sprawą.
Jeśli kiedykolwiek będziesz potrzebował masażysty, po prostu daj mi znać.
Gdzie się zatrzymałeś?
W domu garncarza Tahei.
- To twój znajomy? - Można tak powiedzieć.
- Jak masz na imię? - Ichi.
Do widzenia, szefie.
W restauracji mamy gotowe rzeczy.
Zaprowadzę cię tam teraz.
A ty gdzie się zatrzymałeś?
Mistrzu Akatsuka?
Do zobaczenia ponownie.
Gdzie jest wujek Ichi?
Spójrz na swoją twarz. Gdzie się bawiłeś?
Gdzie jest wujek Ichi?
Poszedł szukać twojego ojca w kopalni gliny na górze Iwama.
Powiedział, że zaraz wróci, więc zostań tutaj.
Dobrze!
Wujku Ichi!
Mówiłem, żebyś został. Dlaczego przyszedłeś?
Przyszedłem po ciebie. Czas na jedzenie.
Nie jesteś głodny? Oto kilka cukierków.
Przyniosłeś mi cukierki?
To miło z twojej strony.
Słyszałem, że skończyłeś kolejny projekt.
Nie stój tak. Pokaż to.
Wspaniała robota.
Szefie, kiedy wrócę do domu?
Przypuszczam, że po zrobieniu jeszcze dziesięciu takich.
Dziesięć więcej? Ale to może zająć rok!
Cicho! Po prostu rób, co ci każą.
Jeśli chcesz wrócić do domu, pracuj szybciej.
Nie taka była umowa.
Panie Torikoshi, jak długo jeszcze muszę tu zostać?
Rozumiem jak się czujesz.
Ale zapewniam cię, że to wszystko dla twojego dobra.
Sędzia również chwalił twoją pracę.
To potrwa tylko trochę dłużej.
Zrozumiałeś?
A teraz idź robić następny.
Jest wspaniały!
Skład, kolory...
To prawdziwy artysta.
Wypalić to na talerzu z dużą ilością zakazanych materiałów,
a ktoś taki jak Lord Kaga bez problemu zapłaci za to 5000 ryo.
Na pewno.
Złoty pył, srebrny kurz.
Wymaga nawet importowanego cynobru.
Nie dostaniesz nic bogatszego niż to.
Szefie, to Kanta.
Wejdź.
Przybyli rzemieślnicy z Edo, których oczekiwaliśmy.
Witamy z powrotem.
Opowiedziałeś rzemieślnikom dobrą historię?
Nie będzie żadnych problemów. Teraz odpoczywają.
W porządku. Zobaczę ich później.
Jest tylko jedna rzecz, szefie.
Ciągle widywaliśmy idącego za nami pewnego samuraja.
Miałem wrażenie, że nas śledzi.
- Całą drogę z Edo? - Tak.
Może agent rządowy?
Na pewno nie.
Jeśli rząd jest podejrzliwy, już byśmy coś usłyszeli.
Zwiększymy ochronę, żeby być bezpiecznym.
Zaczekaj!
Przeniosę się tutaj.
Och, Manzo. Nie spodziewałam się, że cię tu zobaczę.
Mistrz Kurusu rzucił mi wyzwanie.
Swoją drogą, słyszałem, że twój artysta jest bardzo szykownym człowiekiem.
Och, ciszej.
Szef mówi, że następny projekt, który chce,
jest dla jednego z nich.
Masz narysować coś, co pasuje do tego wazonu.
To musi być dla ciebie strasznie trudne.
Wygląda na to, że traktują cię dobrze,
ale jesteś pod stałą obserwacją, nawet gdy idziesz do toalety.
Nie możesz nic zrobić na własną rękę.
- Pani Osen. - Nie, w porządku.
Właściwie ze mną jest tak samo.
Gonzo trzyma mnie tu siłą,
tak mocno skrępowaną, że ledwo mogę oddychać.
Dlaczego mi to mówisz?
Chciałabym móc z tobą uciec.
Ktoś cię może usłyszeć.
Powiedz mi, Shokichi.
Czy ty coś do mnie czujesz?
Czuję?
Jestem taka głupia.
Marzę o niemożliwym.
Tylko żartowałam.
Więc proszę,
zapomnij o wszystkim, co przed chwilą powiedziałam.
Czy tam jest dom gier?
- Co do diabła... - Och!
Jak miło z twojej strony!
Właśnie szłam po masażystę.
- Ale szedłem do... - Nieważne.
Jest bardzo ważnym klientem. Po prostu chodź ze mną.
Znowu pobity!
Źle się czuję, że zawsze wygrywam.
Jesteś w innej lidze niż reszta z nas.
Chcesz spróbować, panie Nariyama?
Mam pełne ręce roboty.
Przepraszam.
Masażysta jest tutaj.
Zacznijmy od razu.
Dobry wieczór. Z przyjemnością cię obsłużę.
Chyba impreza się skończyła.
Do widzenia, panie Torikoshi.
Do widzenia.
Pozwól że ci pomogę.
Zacznę teraz, panie
Panie Torikoshi,
czy chciałbyś zagrać ze mną później?
Nie, muszę wracać do domu, jak tylko skończę masaż.
Zwykle nie wychodzisz tak wcześnie.
Rano muszę towarzyszyć sędziemu
w polowaniu na kaczki.
Rozumiem.
Wiesz co, panie,
jest coś, o co chciałabym cię zapytać.
Co?
Chodzi o artystę Shokichi.
Myślę, że to ty przedstawiłeś go szefowi Gonzo.
Osen, nie zakochałaś się czasem w nim?
Nie bądź śmieszny, panie.
Po prostu trochę mi go żal.
I zastanawiałam się, jak długo jeszcze będzie musiał tu pracować.
Osen, kobieta zależna od hojności Gonzo
nie powinna żałować takich jak Shokichi.
To może być jej upadek.
Prawda.
Nie wspominaj o tym więcej.
Nie odpowiem na to.
Dobranoc, panie.
Przepraszam. Czy moglibyście zatrzymać się na chwilę?
Zejdź z drogi!
Panie Torikoshi. To nie potrwa długo.
Bezczelność!
Weź to, ty sukinsynu!
Panie, jestem masażystą który cię masował jakiś czas temu.
Wiem, że to niegrzeczne z mojej strony, ale muszę cię o coś zapytać.
O co chodzi?
Musisz mi powiedzieć, gdzie jest człowiek o imieniu Shokichi.
Jest szczególny powód, dla którego muszę się z nim zobaczyć.
Masażysto,
powiedziałem już, że nie odpowiem na pytania o niego.
Byłeś tam. Słyszałeś mnie.
Zwróciłem się do ciebie tutaj, ponieważ wyczułem potrzebę dyskrecji.
Więc nie pytaj. I nie szukaj go.
- Panie... - Dość!
Jeśli będziesz się upierać, twoja głowa spadnie. Tragarze, zabierzcie mnie do domu!
Zaczekajcie!
Panie Torikoshi,
proszę, panie
powiedz mi, gdzie jest Shokichi.
Czekaj! Powiem ci.
Mistrz Akatsuka, jak sądzę.
Dlaczego zabiłeś pana Torikoshi?
To nie twoja sprawa.
Panie! Panie Torikoshi!
Szefie! Nieszczęście!
- Torikoshi został zabity! - Co?
To ta szumowina Zatoichi, on to zrobił.
Zatoichi? O czym ty gadasz?
Teraz uspokój się.
Idioto! To ty musisz się uspokoić.
Widziałem to na własne oczy.
Torikoshi był cały pokryty krwią,
a Zatoichi stał tuż obok niego, w ten sposób.
- Czy to prawda? - Tak.
Poczekaj minutę.
Ichi mógł przyjść po kogoś innego...
W takim przypadku możemy mieć spore kłopoty.
To może być rzeczywiście sprawa rządu.
Chokichi pyta o ciebie.
Będę pilnować, kiedy cię nie będzie.
Shokichi.
To twoja szansa na ucieczkę. Chodź za mną.
Pani Osen.
Odesłałam strażnika. Pospiesz się.
Nikt nie posyłał po masażystę.
Chciałbym zobaczyć panią Osen.
Shokichi uciekł! Artysta zwiał!
Sprawdź tylną bramę!
Ani śladu po nim na zewnątrz.
Więc sprawdzić ponownie w środku.
Witam.
Czy to ty, Shokichi?
Nie musisz się martwić. Jestem po twojej stronie.
Mam ci coś bardzo ważnego do pokazania.
Proszę, chodź ze mną.
- Co ty tu robisz? - Po prostu cieszę się twoją gościnnością.
Z drogi.
Shokichi. Szybko.
Shokichi!
Nie wiem dlaczego tu jesteś, ale proszę, chroń go.
Nigdy nie zapomnę twojej dobroci.
Pani Osen!
- Co się dzieje? - Uciekliśmy od Gonzo.
- Czy możemy się schować? - Idźcie na górę.
Nigdy nie powinienem robić tych zakazanych malowideł.
Byłem za słaby. Zostałem w to wciągnięty, nie zdając sobie z tego sprawy.
Winę ponosi Gonzo i urzędnicy.
Ale mniejsza z tym.
Musisz na to spojrzeć.
- Skąd to masz? - Należał do ciebie, prawda?
Tak, ale dawno temu.
Więc znałeś kobietę o imieniu Omine.
Tak. Dałem jej to.
Byłaby zadowolona, że ją zapamiętałeś.
Teraz może wreszcie spocząć w spokoju.
Spoczywa w spokoju? Masz na myśli, że ona nie żyje?
Byłem tam, kiedy wydała ostatnie tchnienie w zajeździe.
Zapamiętasz też,
że ty i Omine mieliście chłopca sześć lat temu.
- Mały chłopiec? - O imieniu Ryota.
Nie.
Omine nie powiedziała nic o dziecku, kiedy się rozstaliśmy.
Jej ostatnie słowa brzmiały:
Ojcem tego dziecka jest artysta Shokichi, który mieszka w Maebara.
Proszę, zabierz do niego chłopca.
Nie miałem powodu, by w to wątpić.
Więc zabrałem chłopca i przyszedłem cię szukać.
Nic nie wiem o dziecku.
Chcesz powiedzieć...,
że nigdy nie miałeś relacji z Omine?
Nic się między wami nie wydarzyło?
Masz rację. Byliśmy razem, ale tylko przez około miesiąc.
Nie powinno więc cię dziwić, że zaszła w ciążę.
To prawda, ale...
Pokażę ci coś jeszcze.
To jest rysunek, który Ryota zrobił dla mnie.
Spójrz na to.
Całkiem nieźle, prawda?
Nie sądzisz, że ma twoją krew?
Chłopiec...
Naprawdę to narysował?
Rysował jeden rysunek po drugim, aż do tego miejsca.
To moja mama – powtarzał z dumą w kółko.
To sprawiało, że się krztusiłem.
Proszę, zaprowadź mnie do niego.
Do tego chłopca o imieniu Ryota. Proszę, mistrzu Ichi.
BIURO SĘDZIEGO
Wszystkie zostały zaprojektowane przez artystę Shokichi'ego.
Przeniknąłem do wypalarni gliny Gonzo jako rzemieślnik
i potwierdziłem każde z nich.
Spiskował z Gonzo, projektując zakazane obrazy na talerzach,
które następnie zostały ozdobione nielegalnym złotem i srebrem.
Potem potajemnie sprzedawali je bogatym panom
a nawet przemycali za granicę przy pomocy kupców z Edo.
Czekaj. Dokonano tego z pełną wiedzą komisarza finansowego w Edo?
Zgadza się. I nie wiadomo, jak daleko zło się rozprzestrzeniło.
Musimy zdusić tę korupcję w zarodku, wykonując egzekucje na wszystkich zaangażowanych.
Pozostaje tylko Gonzo i jego ludzie.
Hej.
Gdzie jest Zatoichi?
Gdzie ukrywasz Shokichi?
Jesteś głuchy, Tahei?
- Znalazłeś Shokichi'ego? - Nie ma tutaj.
Przeszukaj cały warsztat.
Zabierz ich na górę Iwama!
Omitsu!
- Uciekaj! - Sukinsynu!
Zabierz ich!
Omitsu!
Mistrzu Tahei!
To ja, Shokichi! Wszystko w porządku?
Ludzie Gonzo zabrali Omitsu i chłopca
na górę Iwama.
Mistrzu Tahei! Mistrzu Tahei!
Shokichi,
musisz mnie zabrać na Górę Iwama.
Nadchodzą.
Uważaj!
Chodź ze mną.
Gdzie jest ta kobieta i chłopak?
Nie wiem o czym mówisz.
Powiesz, jeśli cenisz swoje życie.
Wydobędę to z ciebie!
To jest okropne.
Jeśli sędzia został zabity, lepiej przygotujmy się na podróż.
Cholera! Właśnie wtedy, gdy w końcu pozbyliśmy się Zatoichi'ego i Shokichi'ego.
Szefie, co zrobimy z dziewczyną i dzieckiem?
Pozbędziesz się ich, kiedy wyjdziemy.
Naprawdę musimy zabić dziewczynę?
- Szefie! - Idioto!
Witam, szefie Gonzo.
Czy uwolnisz kobietę i dziecko w zamian za życie tego mężczyzny?
W porządku.
Mistrzu Kurusu, idź po dziewczynę i dziecko dla niego.
Zatrzymaj się.
Sam ich stamtąd zabiorę.
Nie chciałbym, żebyś ich wyprowadził tylko po to, żeby ich zabić.
Omitsu,
zaraz cię stamtąd zabiorę.
Omitsu!
Mistrzu Ichi!
Wujku Ichi!
Dobrze, już po wszystkim.
Nie musisz płakać.
Nie ma sensu tu przebywać. Chodźmy.
Wejdź mi na plecy.
Mistrzu Ichi, pozwolisz mi to zrobić?
Tutaj, Ryota.
Chodź, Ryota.
Teraz Ryota, idź do swojego ojca.
Powiedziałem idź do swojego ojca!
Niech twój ojciec cię poniesie.
Ichi.
Mistrz Akatsuka.
Czy mogę coś dla ciebie zrobić?
Chcę, żebyś mi oddał Shokichi'ego.
Przepraszam?
Po prostu go oddaj.
O co chodzi tak nagle?
Shokichi, czy masz coś wspólnego z tym samurajem?
Nie, nigdy wcześniej go nie widziałem.
Jaką masz sprawę do Shokichi'ego, mistrzu Akatsuka?
Jeśli mi tego nie powiesz, to chyba nie oczekujesz, że spełnię twoją prośbę.
Muszę go zabić.
Zwariowałeś?
Zajmuję się oficjalnymi sprawami rządowymi.
Tak jak śmierć Torikoshi tamtej nocy.
Zabiłbym też Gonzo, ale oszczędziłeś mi kłopotów.
Może teraz rozumiesz moje stanowisko.
Mogę zrozumieć
dlaczego ścigasz Gonzo i skorumpowanych urzędników,
ale jedyną zbrodnią tego człowieka było zmuszenie go przez Gonzo do…
Zmuszony czy nie,
jest winny tworzenia projektów zakazanych przedmiotów.
Na jego nieszczęście urodził się z takim talentem.
Nadal nie rozumiem, dlaczego zrobienie kilku rysunków...
Moje rozkazy to zniszczenie wszelkich dowodów, w tym ludzi i przedmiotów...
aby zapobiec skandalowi.
Mistrzu Akatsuka,
chociaż spotkali się dopiero dzisiaj,
Shokichi jest ojcem tego chłopca.
To ich szansa na szczęśliwe życie jako rodzina.
Proszę, po prostu przymknij na to oko i pozwól im odejść.
Proszę, zmiłuj się nad nimi.
Prawo nie ma litości.
Jeśli odmówisz wydania go,
ciebie też będę musiał zabić.
Proszę, wybacz Shokichi'emu.
Ze względu na dziecko. Błagam Cię.
Wejdź mi w drogę,
a nie zawaham się zabić kobiety, a nawet dziecka.
Czekaj!
Mistrzu Ichi,
przyjmę to jako moje przeznaczenie.
Proszę, zaopiekuj się Ryotą i Omitsu.
Shokichi zostaje ze mną.
Ichi!
Wy samurajowie jesteście tacy pewni siebie.
Dopóki macie rozkazy, nie obchodzi was, co robicie ludziom.
Odsuń się na bok.
Będziesz musiał wziąć Shokichi
po moim trupie.
Ostrzegam cię.
Nie pozwól Ryocie tego oglądać.
- Mistrzu Akatsuka! - To jest Shokichi! Zabij go!
Zejdź mi z drogi!
Ichi,
wygrałeś.
Wujku Ichi!
Ryota! Gdzie idziesz, Ryota? Ryota?
Ryota!
Wujku Ichi!
Chcę iść z tobą.
Nie idź za mną.
Tam jest twój ojciec, Ryota.
Wujku Ichi!
Wujek Ichi jest głupcem!
KONIEC
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.