Mamy ją, Viktorze.
Broń.
PRALNIA GOLD FOLD
Znalazłeś nas, ojcze. Co słychać?
-Wszystko gra? -Tak.
-To mieszkanie znajomego? -Denisa.
Poczekaj, aż go poznasz. Zabawny.
Pokochasz go. Oto i on.
Cześć, Denis.
Jest zmęczony. Nie przejmuj się.
Jak poszło poszukiwanie Boga?
Ciężko powiedzieć.
Ale jak na pierwszą noc, było interesująco.
Poznałem kobietę.
Nie w tym sensie. Miała kłopoty,
więc pomogłem jej.
Ekstra.
-Pomaganie jest miłe. -Nieważne.
-Gdzie Tulip? -Tulip?
-Wciąż śpi? -Nie, wyszła.
-Wyszła? -Tak.
-Dokąd? -Nie wiem.
-Kiedy? -Kiedy co?
Kiedy wyszła?
Zeszłej nocy.
Wyszła w środku nocy i nie powiedziała,
dokąd idzie, po co ani kiedy wróci?
Tak. Może zadzwoń do niej, upewnij się, że wszystko gra.
To dziwne, nie?
Jak na Tulip?
Nie, typowe.
Zdrzemnę się.
Sypialnia na końcu korytarza.
Właśnie tam.
Miłych snów.
Nie!
WSZYSTKO GRA?
Nie przestawaj.
To może potrwać cały dzień.
No i?
Co z tobą zrobimy?
Halo?
Kto tam?
Co się dzieje?
Awaria na całym oddziale?
Nietypowe.
Pewnie zwykły przegląd.
Lepiej wracajmy do swoich piekieł.
-Wkrótce to naprawią. -Tak.
Uciekaj, poczciwa babciu.
Nie chcę mieć kłopotów.
Idiotko.
Jesteś w piekle.
Już masz kłopoty.
Hej!
Zostaw ją.
Ja pieprzę.
Jezu, patrzcie na Nowego.
Stary!
Muszę zadać ci pytanie i chcę, byś był szczery.
Czy ktoś mówił ci, że twoja gęba wygląda obrzydliwie?
Wygląda jak gigantyczny zwieracz.
Włożę ci w usta moje berło
i zaliczę seks oralny i analny naraz.
Tyler.
Dość tego.
Tylko się zabawiamy.
Tak.
Koniec tej zabawy.
A jeśli nie,
Mein Führer?
Jeśli zabawa dopiero się zaczyna? Co wtedy poczniemy?
Co?
Wracajcie do piekieł.
Szybko.
Po uruchomieniu maszyny drzwi się blokują.
Możesz przyjść do mojego piekła.
Jak chcesz.
Wsadzą cię do karceru.
To było odważne.
Wstawienie się za Cyganką.
Ty jesteś Hitler.
Tak.
Rozpocząłeś II wojnę światową.
Owszem.
Zabiłeś...
miliony ludzi.
Zrobiłem okropne rzeczy.
I od początku.
MONACHIUM, 1919
Dwa najlepsze ciastka śliwkowe. Z dodatkową kruszonką.
Elsa, tu jesteś.
-Zamówiłem ciastka śliwkowe. -Pycha.
Zajrzałem wczoraj do ciebie.
Tak?
Musiałam pomóc mamie w sklepie.
Przepraszam.
Tak, oczywiście. Moja wina.
Przepraszam. Mówiłaś, że pomagałaś mamie?
Widzisz tamtego człowieka w kapeluszu?
To Herman Hoehne, właściciel galerii, o której ci mówiłam.
Przyjaźnimy się.
Musisz pokazać mu swoje rysunki.
Nie są jeszcze gotowe.
Zawsze to powtarzasz.
Masz taki talent...
Komuniści są jak robactwo. Powinni wyginąć.
Chyba tak.
Nie zgadzasz się?
Komuniści to szumowiny. Infiltrują nasze społeczeństwo.
Oczywiście, masz rację.
Robactwo. Dokładnie.
Dostaną za swoje.
-Herbaty? -Nie trzeba.
Idź. Pokaż mu swoje prace.
Znowu?
To było najgorsze wspomnienie?
Twoje drzwi będą otwarte.
Wracaj do swojej celi, póki możesz.
Jak się nazywasz?
Eugene Root.
Witaj w piekle, Eugene.
Nie!
Przepraszam.
Proszę.
Dość płaczu.
Płacz nic tu nie da.
Przyjąłem cię.
Zaufałem ci.
Uczyniłem częścią rodziny.
A ty zrobiłaś ze mnie głupca.
Przepraszam.
Nie wiem, co powiedzieć.
Lepiej coś wymyśl,
bo przeprosiny nie wystarczą.
Przepraszam, szefie.
Odzyskał przytomność. Nie wiem, na jak długo.
Przejdź się, oczyść umysł.
A gdy zapytam ponownie,
daj mi lepszą odpowiedź.
Cześć, Tulip.
Cześć, Pat.
WSZYSTKO GRA?
Zapomniałeś o nas, co?
Ruszyłeś naprzód. Życie toczyło się dalej.
Inni nie mieli tyle szczęścia.
Wody opadły, ale ból narastał, smutek pozostał...
Straciłam dom, ubrania, wszystko.
Prosiłam rząd o pomoc...
Ale wiecie, jak to bywa.
Moja restauracja przepadła.
Najlepsze żeberka w Nowym Orleanie. Ludzie przyjeżdżali...
Co to jest?
Reklama informacyjna.
Tulip nie wróciła?
Nie dzwoniła do ciebie?
Pytałbym, gdyby dzwoniła?
Nie.
To byłoby dziwne.
Denis.
Ojciec. Denis.
Dziękuję, że nas przyjąłeś.
To piękne miejsce.
Wszystko gra?
Tak. To po francusku.
Jasne.
Wezmę coś do jedzenia i ruszamy.
Co? Dokąd?
Kluby jazzowe. Wciąż zostało 137 do sprawdzenia.
A co z Tulip?
Co z nią?
Nie zastanawiasz się, gdzie ona jest?
Wiem, gdzie ona jest.
Tak?
Pokłóciliśmy się.
Wścieka się gdzieś na mnie.
-Wścieka? -Tak.
Robi zakupy, kradnie, oszukuje w karty,
-odwołuje śluby. -Ale...
Mnie nic takiego nie powiedziała.
Wstała i wyszła bez słowa.
-Rozumiesz? -Tak.
Bo pokłóciliśmy się.
-Ale... -Nieważne.
Ta kobieta z zeszłej nocy
powiedziała mi o tajnej organizacji,
która chce władać światem. Słyszałeś o niej?
Jasne. Która to?
ZOG, Różokrzyżowcy, Reptilianie?
Grupa jaszczurów z kosmosu, które podszywają się pod gwiazdy,
by przejąć planetę przez popkulturę.
-O nich chodzi? -Nie.
Racja.
To goście w białych garniturach.
-Tak? -Jeżdżą białymi furgonetkami.
To może być organizacja religijna.
Białe garnitury?
Czy ja wiem? Brzmi jak ściema.
Białe furgonetki...
POŻYCZKI
Na pozycji.
Mieszkamy pod mostem,
pracuję na trzy zmiany, by zapewnić nam plandekę nad głową.
Kiedyś płaciłem prostytutkom.
Teraz sam nią jestem.
Myślałem, że huragan 5. kategorii to najgorsze, co mnie spotka.
Ale Katrina była dopiero początkiem.
-Boże. Jesse! -O co chodzi?
Spójrz na to!
Szybko.
To Bóg z twojego kościoła.
Straciłem ubezpieczenie
i jestem chory psychicznie.
To Bóg z kościoła.
Wciąż wierzę, że ludzie są dobrzy.
Dzięki temu lepiej śpię w nocy.
A jak ty śpisz?
Cześć, jestem Frankie Muniz.
Nie jestem bezdomny, oni też nie.
Jesteśmy aktorami.
Ale bezdomność jest prawdziwa.
Frankie Muniz, wielki talent.
-Gdy przychodzi czas, by się podzielić... -Co mówimy?
Nie zapomnij!
Fałszywy Bóg.
To aktor.
Fałszywy Bóg to miejscowy aktor.
Tylko na tym oddziale są awarie?
Zgadza się.
Żarówka jest niemal nowa. To nie to.
To problem z elektrycznością.
A może coś mechanicznego.
Albo wentylator. Powodów może być mnóstwo.
Czy ty właśnie opuściłeś pokój?
Nie.
To trochę potrwa?
Zrobię pełny restart.
Chodź ze mną.
AGENCJA TALENTÓW
Ten aktor może sporo wyjaśnić.
-To znaczy? -Dlaczego go zatrudnili?
Wygląda jak Bóg? Zachowuje się jak Bóg?
Może Bóg go zatrudnił.
Jasne.
-Słucham? -Cześć.
Sprawdziliśmy w Internecie, że reprezentujecie aktora...
Marka Hairlika? Harelica? Z reklam Katriny.
Harelika. Jesteście umówieni?
Nie.
No dobrze, już idę.
Cześć.
Co słychać?
Cześć, Jimmy. Nadal z nim grasz?
Zabierze ci całą kasę.
Coś ładnie pachnie.
Pete, Nick...
Proszę.
Wiem, że nawaliłam.
Więcej soli.
Tulip wciąż milczy?
To dziwne, nie?
Nie martwisz się.
To dobrze.
Dlaczego mam się martwić?
Gdybym miał pannę jak Tulip, martwiłbym się dzień i noc.
Gdybyś miał pannę jak Tulip, marnowałbyś czas.
Tulip O'Hare potrafi o siebie zadbać.
-Cześć. Teddy Gunth. -Tak.
Przepraszam za zwłokę. Mamy sporo roboty przez nowe piloty.
W czym mogę pomóc?
Reprezentujesz Marka Harelika?
Tak. Wielki talent.
Czego konkretnie poszukujecie?
Szukamy Marka Harelika. Mamy kilka pytań.
Jasne.
Czyli wysoki, Żyd, może nieco uduchowiony?
Przyszliście we właściwe miejsce.
Mam pytanie.
Musi być Europejczyk?
Czy może być Latynos?
Pytam,
bo podpisałem kontrakt z Kubańczykiem.
-Jest doskonały. -Powiedz nam, gdzie on jest.
To tak nie działa, szefie.
Jeśli chcecie klienta Teddy'ego Guntha,
musicie dogadać się z Teddym Gunthem.
To co za projekt?
Gra o tron.
Gościnny występ czy coś większego?
Rola powracająca.
Ale może załapać się do stałej obsady,
jeśli będzie boski.
Nasza stawka to 15 000 za odcinek.
Zgoda.
Plus dieta i przelot pierwszą klasą.
-Klasą biznesową. -Jasne. To HBO.
Pieniądze nie rosną na drzewie.
Nawet Dinklage lata biznesową.
-Serio? -Tak.
-Zgoda. -Wyśmienicie.
Musimy zrobić przymiarkę kostiumów.
Gdzie on jest?
Harelik? Nie mam pojęcia.
Co to ma znaczyć?
Poczekajcie. Pokażę wam tego Kubańczyka.
Nie chcemy żadnego Kubańczyka.
Chcemy Harelika albo nici z umowy.
Nie wiem, gdzie on jest.
Ten facet jest niedorzeczny.
Załatwiłem mu robotę i więcej go nie widziałem.
-Tę reklamę Katriny? -Nie.
To było ponad rok temu.
To jakaś robota poza miastem.
Postać większego kalibru...
Szef mafii, cesarz czy coś...
-Bóg? -Tak, właśnie. Bóg.
Kto go zatrudnił?
A kto to wie? Głos w słuchawce.
Świetnie.
Ale powiem wam coś. To były niezłe gnojki.
Powiedziałem, by przesłał mi taśmę z przesłuchania.
Chciałem załączyć do jego portfolio.
Kazali mi spadać na drzewo.
Teddy'emu Gunthowi.
Powiedziałem im: „Posłuchajcie mnie.
Natychmiast przyślijcie mi taśmę z przesłuchania
albo naślę na was Gildię Aktorów
i pójdzie wam w pięty”. I wiecie co?
Posłuchali.
-Przysłali ci taśmę? -Tak.
-Co na niej jest? -Odbiło ci? Nie oglądałem.
Widziałeś przesłuchanie? Nikt tego nie ogląda.
Strata czasu. Tylko się denerwuję.
HBO się o tym dowie.
-Mówię ci... -Masz kopię tej taśmy?
Jak to wyszedł? Jak to możliwe?
Kto go wypuścił?
Niech ktoś go lepiej znajdzie albo odpowiemy przed wiesz kim.
Jezu.
Jesteś nowy, więc cię wprowadzę.
Gdy to miejsce powstało,
nikt nie wiedział, ile osób tu przyjmiemy.
Oczywiście mamy przeludnienie.
Brakuje nam funduszy i czasami maszyna przestaje działać.
Wkrótce wrócisz do swojego piekła.
Do tego czasu umieszczę cię w areszcie z innymi.
Musisz wiedzieć jedno.
Wielu nowych ekscytuje się, gdy ich piekło ma awarię.
„Zróbmy sobie przerwę. Zrelaksujmy się, to wakacje”.
Wiesz, co z takimi robię?
Nie.
Wsadzam ich do karceru.
Myślisz, że najgorsze wspomnienie jest złe?
To dla ciebie tortura?
Może być jeszcze gorzej.
Jeszcze jedno.
Przeglądałam twoje piekło.
Wyglądasz na miłego młodzieńca.
Słodki. Uprzejmy.
Lojalny.
Dziękuję.
Takie zachowanie nie będzie tolerowane.
Rozumiesz?
Tak jest.
To piekło, zachowuj się stosownie.
Będziemy obserwować.
Cześć, Allie.
Co u ciebie?
Urosłaś.
Ładne bransoletki.
Robisz je?
Oby mój ojciec cię zabił.
BÓG MARK HARELIK
Mark Harelik, wzrost 1,88 metra, Agencja Guntha.
-Na twój znak. -Jasne.
Mam pytanie...
Do kogo mówię w tej scenie?
Scenariusz jest niejasny.
Niebiańskie zastępy albo inne anioły przyzywające z Ziemi.
Twoim zadaniem jest przywrócenie wiary.
Jasne, rozumiem.
-Dobrze. -Kim jesteś?
Jam jest alfa i omega.
Mogę zacząć od nowa?
Jasne, śmiało.
Jam jest alfa i omega,
jasna gwiazda poranna.
Jam jest Pan, Bóg wasz.
Dzieci, dlaczego mnie wezwałyście?
Świetnie.
Tak.
Możemy przejść do innych scen?
Spróbujmy „Empatię wobec cierpiących”.
„Empatia wobec cierpiących”.
Pan, Bóg wasz, usłyszał wasze lamenty,
wasze zawodzenie.
Nie rozpaczajcie, moje dzieci.
Wasze cierpienie
jest moim cierpieniem.
Ukoję wasz ból
i osuszę wasze łzy.
Wasze cierpienie jest moim cierpieniem.
Nie zniosę go.
Całkiem niezły.
Moment.
Teraz ostatnią scenę.
„Straszna przepowiednia”.
Gdy będziesz gotowy.
Usłyszcie mnie!
Usłyszcie i drżyjcie!
Znajcie zapowiedzi końca świata!
Wypatrujcie zmian, rzeczy niemożliwych.
Obumierającej ziemi, walącego się nieba,
zdezorientowanych zwierząt polnych.
Wypatrujcie krótszych dni,
narastającej ciemności.
Grzesznicy
poznają mój gniew!
Doskonale, dziękuję.
Trochę przesadziłem na koniec.
To nie jest takie straszne, jak on stara się przekazać.
Rozumiecie?
Zgadzam się.
Rozumiesz, że to elastyczny kontrakt? Bez daty końcowej.
-Tak. -I odpowiada ci to?
Rany. Długo o tym myślałem.
To spore zobowiązanie, ale...
To rola życia.
W takim razie gratuluję. Dostałeś rolę.
Tak!
Cholera jasna!
Zabili go!
Musieli.
Tylko tak trafiłby do nieba.
W porządku...
Bóg sporo płacze i krzyczy.
To już wiedzieliśmy.
Ale to dziwne, prawda?
Jeśli nie, to zmienili definicję,
-kiedy nie patrzyłem. -Nie.
Jesteśmy tutaj.
Stąd był fałszywy Bóg.
Inni ludzie szukają tu Boga.
To dziwne.
Wystarczy na dziś.
Zadzwońmy do Tulip.
Czuję, że coś mi umyka.
Coś oczywistego.
Na pewno.
Szukasz broni?
W sejfie?
Zmieniliśmy kombinację miesiąc temu.
Cześć, Marte.
Puść mnie.
Nie.
Puść mnie, Viktorze,
albo rozwalę ci łeb.
Tak?
Zrób to.
Masz okazję. Do dzieła.
W porządku, dość tego.
Mam jej przywalić, szefie?
Nie, dziękuję.
Zostaw to mi.
WSZYSTKO GRA?
ARESZT
Pokaż mi cycki. No już, pokaż.
Tylko raz.
Hej!
Mów po angielsku!
-Co z tobą? -Cześć.
Jak pogawędka z nadzorczynią Mannering?
W porządku.
Tak? To dobrze.
Jaki pożytek z krzyżówek, skoro są już rozwiązane?
Ale chyba właśnie o to im chodzi.
Grzesznicy nie zaznają spokoju.
Nie wydajesz się taki zły.
Już nie.
Przynajmniej dla mnie.
To znaczy...
Jesteś taki?
Jaki, Eugene?
Zły?
Spójrzcie, to Nowy.
I zabrał swoją dupną twarz!
Co robicie?
Gadacie sobie?
-Tyler. -Co?
Lubię pogawędki. Może pogadać też ze mną.
Powiedz coś jak... spaghetti.
Albo nie. Missisipi!
Powiedz Missisipi.
Dalej, dupna gębo. Powiedz Missisipi!
-Powiedz. -Przestań.
Tak?
Bo co?
Bo...
Nie rób tego.
Co się z tobą stało, Hitler?
Kiedyś byłeś Hitlerem.
Co stało się z Blitzkriegiem i Sieg Heil?
Pamiętasz Sieg Heil?
Proszę, Tyler.
Proszę.
Hitler pada!
Kto jeszcze chce dokopać faszyście?
Hej!
Cisza!
Sieg!
Heil!
...myślałem.
-To spore zobowiązanie, ale... -Jess, możemy...
-To rola życia. -Jess.
W takim razie gratuluję. Dostałeś rolę.
Tak!
Tutaj. Widzisz?
W rogu ekranu. Widać rękę.
-Jess. -Gdybym to powiększył,
odkryłbym, czyja to dłoń.
Jess?
Co?
-O co chodzi? -Tulip chyba ma kłopoty.
-Nie wiem. -Co?
Kurde! Miałem ci nic nie mówić.
O czym?
Cały dzień rzucam wskazówki,
ale ty ich nie wyłapywałeś!
Teraz wyłapuję. O czym ty mówisz?
Powiedziała, że poradzi sobie.
I pod żadnym pozorem miałem ci nie mówić...
Gdzie ona jest?
Chcę ci powiedzieć, ale kazała mi obiecać.
Gdzie ona jest?
Problem w tym, że w szkole zbyt szalałem.
Próbowałem wszystkiego.
Żelu, pianki, proszku.
Mieszki włosowe obumarły.
To prawda.
Mieszki obumierają.
-Pomóc w czymś? -To dom Viktora Kruglova?
Teren prywatny. Spadaj.
Otwórz bramę.
Siadać. Nie ruszać się.
Gdzie Tulip?
Nie wiem.
Niech nikt się nie rusza.
To czasami się dzieje. Serce wysiada.
To sztuka, nie nauka.
Ocknąłeś się. Dobrze.
Nie wiem, co zrobiłeś gościom na zewnątrz,
ale zaciekawiłeś mnie.
Decyzje.
Najcięższa część tej pracy.
Przejdźmy do sedna.
Przestań.
Gdzie ona jest?
W sypialni.
-Jesse... -Kim ty jesteś?
Jesse!
Już dobrze.
Nie!
Jesse!
Nie możesz go zabić.
To mój mąż.
Tłumaczenie napisów: Michał Urbaniak