เรือดำจากโตเกียว
ได้เทียบท่าจอดในใจฉันแล้ว
มาได้ทุกเมื่อเลยนะครับ
ครับ
คนเราไม่ว่าจะอายุเท่าไร ก็ยังเปลี่ยนแปลงได้เสมอนี่ครับ
ดีใจที่ได้เจอกับคนอย่างคุณซาคาเอะ
ขอบคุณมากๆ เลยครับ
แย่แล้ว
ผมอยากให้คุณโซงะ ชอบให้มากกว่านี้ครับ
ทั้งโอซาก้า
และผมด้วย
คุณโซงะ
ชอบเข้าซะแล้ว
ทำไงดีล่ะ
ฮะ ไม่สิ คือเมื่อกี้...
นั่นน่ะ...
แค่ชอบในฐานะคนคนหนึ่งน่ะครับ
ในฐานะคนคนหนึ่งเหรอ
ใช่ๆ แบบมีอะไรให้เรียนรู้เยอะเลยน่ะ
อ้อ
ผมก็ชอบคุณซาคาเอะ ในฐานะคนคนหนึ่งเหมือนกันครับ
เหรอครับ งั้นก็ดีแล้วละ
ว่าแต่จะทำไงดีล่ะครับ
เอ๊ะ
เปล่าครับ ก็คุณถามว่า "ทำไงดี" น่ะ
อ๋อ
ก็แบบ...
หมายถึงจะเอาอะไรไหม... ละมั้ง
เอาอะไรไหมครับ
อะไรก็ช่างมันแล้ว
นี่ฉันไม่ได้พูดอะไร หยาบคายออกไปใช่ไหม
(คานาเมะ) จะคุยโทรศัพท์
หรือจะออกกำลังกายกันแน่
อ่า โทษทีๆ
พอดีใจมันไม่สงบน่ะ
ยังไงก็เถอะ
นายเผลอบอกความรู้สึก ของตัวเองออกไปสินะ
ก็บอกออกไปว่า "ชอบ" แหละ
แล้วต่อจากนั้น...
ก็ถามไปว่า "ทำไงดีล่ะ" น่ะสิ
ถามแบบนั้นนี่มันสารภาพรักชัดๆ
เป็นงั้นจริงด้วยสินะเนี่ย
โธ่
เหมือนต้องการคำตอบจากอีกฝ่าย
ว่าเยสหรือโนเลยนี่นา
นี่ คานาเมะ
คิดว่าฉันควรทำไงดีล่ะ
จะว่าไปเรื่องนั้นน่ะ...
อะไร
มันสื่อออกไปไม่ได้หรอก ว่านายรู้สึกแบบนั้นจริงๆ ใช่ไหมล่ะ
ไม่มีทางหรอกน่า
ถ้างั้นก็ปล่อยไปแล้วรอดูดีกว่าไหม
หา
รอดูเหรอ
ระหว่างที่นายเอาแต่คิดว่าจะรักษา ความสัมพันธ์แบบเดิมต่อไปได้ไหม
ไม่แน่ว่าคุณโซงะ อาจจะไม่ใส่ใจก็ได้นะ
ถ้าเป็นแบบนั้น...
ก็ดีน่ะสิ
บอกความหมายของ "ทำไงดีล่ะ" ทีสิ
"ทำไงดีล่ะ" เป็นคำถามที่เชิญชวน ให้ตอบตกลงบางอย่าง
แล้วจะให้ตอบ...
เรื่องอะไรกันนะ
"ชอบคุณเข้าแล้ว... ทำไงดีล่ะ"
"ตอนที่ 2 พูดไปซะแล้ว ทำไงดีล่ะ"
(ใบเสนอราคา)
ค่ะ พูดสายอยู่ค่ะ
- คิดว่าไงคะ - คิดว่าไงเหรอ เอ๊ะ
การประเมินราคาคงไม่มีปัญหาใช่ไหมคะ
เอ๊ะ
อ้อๆ
ครับ ขอบคุณครับ
แหม เหนื่อยหน่อยนะทั้งสองคน
คิดว่าคงทำให้ลำบากซะแล้ว แต่การเซ็นสัญญาก็เป็นไปได้ด้วยดี
ไม่หรอกค่ะ ไม่ลำบากอะไรเลย
สมกับเป็นพวกคุณจริงๆ
- เอ่อ แล้วเอาไงดีล่ะ - เอาไงดีเหรอ
เป็นอะไรน่ะ
อ๊ะ เปล่าครับ ขอโทษครับ
อืมๆ อ้อ จริงสิ
เพื่อเป็นการขอบคุณ
คิดว่าจะเลี้ยงข้าว ทั้งสองคนสักหน่อยน่ะ
- เอ๋ จะดีเหรอคะ - อืม
ก็ต้องตอบแทนลูกน้องคนเก่งบ้างสิ
จะเป็นซูชิหรืออาหารฝรั่งเศสก็ได้นะ
เอ่อ คุณโซงะมีร้านที่อยากไปไหมคะ
- ไม่ครับ ไม่มีเป็นพิเศษ... - ถ้างั้นฉัน...
อยากไปร้านทามาเอะค่ะ
ฮะ
(ช่วยอย่าไปใส่ใจเรื่องที่ผม ถามไปว่า "ทำไงดีล่ะ" เลยนะครับ)
จะกินของแพงกว่านี้ก็ได้นะ
ของแบบนั้นถ้าอยากกินฉันจะจ่ายเองค่ะ
ว่าแต่ซาคาเอะคุงนี่หน้าตาดีมากเลยนะ
หรือว่าจะหลงรักเขาแล้วหรือเปล่า
- อ่า หัวหน้าครับ - หืม
อ๊ะ โทษที
ไม่ได้มีความสัมพันธ์แบบนั้นกันสินะ
ใช่แบบนั้นไหม
ก็คิดว่าเท่ดีน่ะค่ะ
- เอ๊ะ - เอ๊ะ
ระ เรื่องนั้น...
หัวหน้าทาคากิคะ
ถึงฉันพูดเองมันจะแปลกๆ ก็เถอะ
แต่ฉันมีส่วนช่วยในแผนกของเรา ไม่น้อยเลยใช่ไหมคะ
อืม แน่นอนสิ
ตอนที่หัวหน้าเผลอทำพลาด
ฉันก็ช่วยไว้ ครั้งสองครั้งด้วยใช่ไหมคะ
อะ อืม ก็นะ...
ถ้างั้นวันนี้
ช่วยบอกคุณซาคาเอะทีนะคะ ว่าฉันทำอะไรดีๆ ไว้บ้าง
ขะ เข้าใจแล้ว
รบกวนด้วยนะคะ
วะ วัยรุ่นนี่ดีจังน้า
นั่นสินะครับ
(ทามาเอะ)
- แล้วในตอนนั้น... - อืม
ที่ไม่มีใครอยากทำงานล่วงเวลา
คุณคันดะก็ยกมือขึ้น
แล้วก็บอกว่า "ฉันทำเองค่ะ" เนอะ
พอเถอะค่ะ เรื่องแบบนั้นน่ะ
โห คาซุโยะจังยอดไปเลยนะ
แล้วก็นะ เอ่อ...
- เรื่องของยูมิจัง - อ้อ ใช่ๆ
เด็กที่ชื่อยูมิจัง ทำพลาดครั้งใหญ่เลย
แต่คุณคันดะก็ช่วยตามแก้ให้หมดเลย
บอกว่าทั้งหมดมันก็เกินไปนะคะ
งั้นเหรอครับ
- ไม่งั้นคงแย่แน่เลย - นั่นสินะ
- ดื่มเลยๆ - เอ๊ะ จะดีเหรอคะ โอ้
- โอ๊ะ - โอ๊ะ
มีสาเกญี่ปุ่น ที่ไม่เคยได้ยินชื่อเพียบเลย
นั่นสิ
พอดีคิดว่าถ้าคนมาที่นี่ได้ดื่มอะไร ที่ไม่มีที่อื่นน่าจะดีน่ะ
เอ่อ งั้นเอา "เข้าหูซ้ายทะลุหูขวา" ก็แล้วกันค่ะ ดีไหมคะ
- เลือกได้ดีเลย - แล้วคุณโซงะล่ะคะ
เอ๊ะ อ้อ ผมดื่มด้วยแล้วกันครับ
โอ้ ดีเลยค่ะ งั้นก็ห้าคน
- มาดื่มกันเถอะค่ะ - โอ้ มาดื่มกันๆๆ
ซาคาเอะเอาแก้วมาหน่อย
หัวหน้าเองก็เหนื่อยเหมือนกันนะคะ
โอ๊ะๆๆๆ
โอ้ ดูรินเข้า
- อีกนิดจะล้นแล้ว - หมดซะแล้ว
นี่อร่อยนะเนี่ย
- ดื่มง่ายมากเลยนะครับ - อืม
- อร่อยมากเลย - เต็มแก้วเลย
โอ๊ะ ดีเลยค่ะ
อ้าว กลับแล้วเหรอคะ
ต้องกลับแล้วละ
ต้องกลับแล้วสินะคะ
ต้องดื่มรวดเดียวเลยเข้าใจไหม
- หัวหน้า - เอ๊ะ
ทำอะไรคะ ยังเหลืออยู่เลยนะ
- ตอนนี้พอได้แล้วมั้ง - น่าๆๆ
พอแค่นี้จะดีกว่าไหม
ค่ะ
ฉันมีเรื่องอยากถามคุณซาคาเอะค่ะ
อืม
คุณซาคาเอะน่ะ...
ตอนนี้คบกับใคร...
เอ๋
คุณโซงะ
นี่ โซงะคุง
คุณโซงะ เป็นอะไรไหมครับ
- โซงะคุง... - คุณโซงะ ตั้งสติหน่อยครับ
- คออ่อนมากเลยนะเนี่ย - คุณโซงะ ไหวไหมครับ
- คุณโซงะ - ไม่ไหวเลยนะ
นี่ ฮิซาชิคุง
นี่น่ะ
(ใบหย่า)
อ้อ
จากนี้เราจะแยกกันไปใช้ชีวิตแล้ว
อาจไม่เหมาะที่จะ พูดเรื่องแบบนี้เท่าไร
เอ๊ะ
ฉันน่ะ...
เอ๊ะ คะ คุณซาเอโกะ
คุณซาเอโกะ
คะ คุณซาคาเอะ
ค่อยยังชั่ว
ที่นี่คือ...
บ้านผมเองครับ
ก็นะ...
ถึงจะแค่ขึ้นมาชั้นสองของร้านก็เถอะ
ขะ ขะ ขอโทษครับ
อ้าๆ อย่าเพิ่งรีบลุกสิครับ
ดื่มน้ำก่อน น้ำๆ
ไหวไหมครับเนี่ย
หกโมงเช้าเหรอ
หรือว่าคุณซาคาเอะจะไม่ได้นอน...
ดื่มเหล้าแต่พอดีสิครับ
ครับ
- คือว่า... - คือว่า...
- อะ เชิญพูดเลยครับ - ไม่เป็นไรครับ คุณพูดเลย
คือว่า...
เรื่องนั้น...
ที่ถามไปเมื่อวันก่อน...
ว่า "ทำไงดีล่ะ" น่ะครับ
ชอบเข้าซะแล้ว ทำไงดีล่ะครับ
ครับ เรื่องนั้นสินะครับ
นั่นน่ะ...
มันสื่อออกไปไม่ได้หรอก ว่านายรู้สึกแบบนั้นจริงๆ ใช่ไหมล่ะ
เรื่องนั้น...
ผมหมายความว่า อยากจะเป็นเพื่อนกับคุณน่ะครับ
เพื่อนเหรอ
ใช่แล้ว เพื่อนน่ะ
ถึงเราจะอายุห่างกันไปหน่อย
แต่เราน่าจะเข้ากันได้ดีน่ะ
ดีใจจังครับ
ที่จริงผมก็คิดแบบนั้น
คุณซาคาเอะน่ะ
ทั้งใจดี ทั้งสดใส
แถมยังพูดจาเอาใจใส่อีก
ผมนับถือมากเลยครับ
ผมอยากเป็นให้ได้ครับ
เป็นเพื่อนของคุณซาคาเอะน่ะ
ครับ
ยินดีอย่างยิ่งเลย
ฝากตัวด้วยนะครับ
เอ๋ คุณโซงะมาจากดาวเอเลี่ยนสินะ
ก็นะ... มีดาวตั้งเยอะแยะนี่
ผมไม่คิดอย่างนั้นนะครับ
เอ๋ จริงเหรอครับ
ถึงจะซับซ้อนนิดหน่อย
แต่ฉันไม่คิดว่าพอใจ กับความสัมพันธ์แบบนี้หรอกนะ
- อ๋อ แต่ว่า... - ขอโทษนะครับ
เคยเห็นยูโฟหรือเปล่า
เคยเห็นแต่ยูเอฟโอน่ะ
- นายนี่น่ารำคาญจริง - เห็นยูเอฟโอเนี่ยนะ
- เมาแล้วไหมเนี่ย - เมาแล้วแต่ทนได้แหละ
ทนอะไรของนาย
มีอะไรงั้นเหรอครับ
เอ๊ะ
เปล่า ก็เห็นสีหน้าดูเคร่งเครียดน่ะ
อะ อ๋อ เรื่องงานนิดหน่อยน่ะ
- ไม่เป็นไรแล้วละ - งั้นเหรอครับ
ถ้างั้นคิดว่าวิญญาณมีจริงไหมครับ
เอ๋ ยังจะคุยเรื่องนั้นต่อเหรอครับ
พูดอะไรตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว
เรื่องอะไรเนี่ย
- หืม - วิญญาณเนี่ยนะ
- เอาจริงอะ - น่ารำคาญสุดๆ
ขอโทษครับ ไม่มีอะไรแล้ว
เรื่องงานอีกเหรอครับ
อ้า มีเรื่องอีกงานนิดหน่อยน่ะ
ลำบากหน่อยนะครับ
ถ้าไม่รังเกียจ ก็บ่นมาได้นะครับ
ไม่เป็นไรครับ
เรื่องของทางนี้น่ะ ไม่ต้องใส่ใจหรอกครับ
ดูยุ่งมากเลยนะเนี่ย
- "เรื่องของทางนี้" งั้นเหรอ - นิดหน่อยน่ะครับ
คนเก่งก็อย่างนี้แหละ
- มีเวลาว่างจริงๆ ที่ไหน - แต่อุตส่าห์ได้ดื่มที่ร้านทั้งที
ก็ดีแล้วนี่ที่ได้ ร่นระยะห่างกับคุณโซงะ
ก็นะ...
ก็ใช่แหละ
อะไร ยังคิดเรื่องที่ อยากคบเขาอยู่อีกเหรอ
ไม่ได้หวังถึงขั้นนั้นสักหน่อย
แต่ถึงงั้น
ก็อยากให้เขา แสดงความเป็นตัวเองให้เห็นบ้าง
เอ๋
คุณโซงะ
ไม่ยอมพูดเรื่องงานเลยสักนิด
พูดแต่เรื่องมนุษย์ต่างดาวมีจริงไหม
หรือวิญญาณมีจริงไหม
อะไรแนวๆ นี้ตลอดเลย
เฮ้อ ยังพูดเรื่องมนุษย์ต่างดาว กับวิญญาณอยู่อีกเหรอ
มนุษย์ต่างดาว
วะ วิญญาณ
อว...
- อวกาศ... - ทฤษฎีพวกนั้นช่างมันเหอะน่า
ขะ ขอโทษครับๆ
ออกไปกันเถอะ
เขาไม่เชื่อใจฉันหรือเปล่านะ
ไม่ใช่แบบนั้นมั้ง
ในตัวเขาคนนั้น คงขีดเส้นแบ่งเอาไว้แหละ
ฉันน่ะ
อยากข้ามเส้นนั่นไปฝั่งโน้น
แต่ถึงนายฟังความทุกข์ ของคนทำงานไปก็ทำอะไรไม่ได้หรอก
เรื่องนั้นก็ไม่รู้หรอกนะ
แต่ฉันอยากรู้จัก คุณโซงะให้มากกว่านี้
แล้วก็ถ้าช่วยเขาได้ ฉันก็อยากจะช่วย
งั้นเหรอ
แต่ก็จริงแหละนะ
ความจริงถ้าถามว่า ฉันช่วยอะไรได้ไหมมันก็...
นั่นสินะ
เรื่องมนุษย์ต่างดาวกับวิญญาณ...
เรื่องนั้นช่างมันเหอะน่า
เป็นอะไรไปโซงะคุง ทำหน้าตาเครียดเชียว
อ๊ะ
ขอโทษครับ ไม่มีอะไรครับ
จริงเหรอ
คุณโซงะ
ถ้าเป็นเรื่องที่เล่าได้ ผมจะรับฟังครับ
ที่จริงแล้วคือว่า...
ช่วงนี้ผมเริ่มเข้าใจ วิธีการสื่อสารแบบโอซาก้าแล้วครับ
คือพยายามให้ความสำคัญ กับท่าทีในที่แห่งนั้น
เพื่อไม่ให้บทสนทนาขาดตอน
ก็ดีแล้วนี่ครับ
แต่มันกลับให้ผลตรงกันข้าม
ใช่ไหมล่ะ
ถ้ามาทางนี้ ก็ต้องกินทาโกยากิแหงอยู่แล้ว
ครับ
เรียกว่าเป็นอาหารท้องถิ่นสินะครับ
ก็นั่นแหละ มีย่างทาโกยากิกินกันที่บ้านเลยด้วย
เอ๊ะ
ย่างให้สวยๆ เป็นไหม
ครับๆ
เริ่มชินขึ้นเรื่อยๆ แล้ว ตอนนี้ก็ค่อนข้าง...
อ้อ โซงะคุง
คราวหน้ามาปาร์ตี้ที่บ้านฉัน แล้วย่างทาโกยากิให้หน่อยนะ
เอ๊ะ
ถ้านายที่มาจากโตเกียวย่างสวย
พนักงานของเราต้องตื่นเต้นกันแน่ๆ
- อ๊ะ แบบนั้นก็ดีนะ - นั่นสิ
ครับ
เข้าใจแล้วครับ
ที่จริงผมไม่เคยย่างเลยแท้ๆ
เอ้า ซวยแล้วไงนั่น
แต่ถ้ามีเครื่องทำทาโกยากิดีๆ ก็น่าจะทำอะไรได้บ้างนะครับ
ผมคิดงั้นเลยลองซื้อมาครับ
แต่ที่ทำออกมาได้
คือแบบนี้...
- หวา - ผิดพลาดอะไรถึงเป็นแบบนี้เนี่ย
นี่ทาโกยากิเหรอ
เอ๊ะ หรือว่านี่...
จะเป็นโอกาส
คุณโซงะ
ถ้าไม่รังเกียจ ให้ผมสอนให้ไหมครับ
เอ๊ะ
ยังไงผมก็...
เป็นเชฟมืออาชีพด้วย
จะดีเหรอครับ
- ครับ - โอ้ จะว่าไปก็ไม่เห็นมีปัญหานี่
เอาละ เก็บเงินด้วย
- ขอบคุณครับ - อ้อ นั่นสินะ
งั้นฉันด้วย
20 ล้านเยน
- ขอบคุณครับ แล้วมาใหม่นะครับ - ได้เลย
โซงะคุง พยายามเข้านะ
- ครับ ขอบคุณมากครับ - อิ่มแล้วครับ
เอาละ
งั้นเดี๋ยวปิดร้านแล้ว ไปบ้านคุณโซงะ...
ขอโทษครับ
ลืมเรื่องที่พูดเมื่อกี้ไปเถอะครับ
เอ๊ะ
ทำไมล่ะครับ
คือว่า...
วันก่อน
ผมเมาฟุบจนต้องให้คุณซาคาเอะคอยดูแล
ตอนนั้นก็ติดหนี้บุญคุณ ไปแล้วครั้งหนึ่งนี่ครับ
หา
แล้วตัวเองก็ยัง ไม่ได้ใช้คืนในส่วนนั้น
จะให้ติดค้างกันไปมากกว่านี้...
คือว่า
ถ้าเราสลับตำแหน่งกัน คุณโซงะจะคาใจไหมครับ
ว่าฉันเอาแต่ทำให้หมอนี่ ติดหนี้บุญคุณตลอดเลยน่ะ
ไม่ครับ
นั่นไง แล้วทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะครับ
เห็นผมเป็นพวก เจ้าแผนการขนาดนั้นเหรอครับ
ผมน่ะ ต่อให้คุณโซงะจะมาพึ่งพา ร้อยรอบติดก็ไม่มีปัญหา
ในทางกลับกัน ตอนที่ผมไปพึ่งพาคุณร้อยรอบติด
ผมก็ไม่กังวลอะไรเหมือนกัน
ผมน่ะอยากมี...
ความสัมพันธ์กับคุณโซงะ ในลักษณะนั้นครับ
จากนี้เราจะแยกกันไปใช้ชีวิตแล้ว
อาจไม่เหมาะที่จะ พูดเรื่องแบบนี้เท่าไร
อะ เอ๊ะ
ฉันน่ะ...
คิดว่าถ้าฮิซาชิคุง...
พยายามพึ่งพาคนอื่นมากกว่านี้ได้คงดี
กะ ก็พยายามจะทำแบบนั้นอยู่
ถ้าเป็นคนนี้คงวางใจพึ่งพาได้
ฉันหวังว่าจะมีคนที่ ทำให้ฮิซาชิคุงคิดแบบนั้นได้
ปรากฏตัวขึ้นมาต่อหน้านะ
(ใบหย่า)
เอ่อ...
งั้นขอรบกวน...
ได้ไหมครับ
ก็บอกแบบนั้นตั้งแต่แรกแล้วนี่นา
(เอสเอ็นดี เรสซิเดนซ์) ขอรบกวนหน่อยนะครับ
โห หนังสือต่างประเทศ
ไม่เข้าใจหรอกนะ แต่ดูเป็นของประดับที่โก้เก๋ดีแฮะ
เอ่อ คุณซาคาเอะ
เอ๊ะ
อ้อ ทาโกยากิสินะครับ
แบ่งเทน้ำสองรอบนะ
ครับ
คนให้ดีจนกว่าแป้งจะไม่เป็นเม็ด
อ๋า มาทางนี้อีก
- พลิกชึ้บ - โอ้
เข้าใจไหมครับ
ครับ
สะ เสร็จสมบูรณ์แล้วสินะครับ
ใช้ได้เลยครับ
จะว่าไป คุณซาคาเอะ ทำอาหารเก่งมานานแล้วเหรอครับ
อ้อ เปล่าหรอก
น่าอายอยู่ แต่ไม่เลย
งั้นเหรอครับ ผิดคาดเลย
สมัยก่อนร้านผมมีแม่เป็นคนทำ
ผมทำงานที่ร้านเหมือนทำงานพิเศษ
จนกระทั่งแม่เสียไปเพราะป่วย
จากตอนนั้นละมั้งครับ
ที่คิดอยากปกป้องร้านไว้
แล้วฝึกทำอาหารจริงจัง
อย่างนั้นเหรอครับ
แต่ก็มีเรื่องอะไรหลายๆ อย่างน่ะ
หลายๆ อย่างเหรอ
เปล่า เรื่องนั้นไว้ว่ากันทีหลัง
ครับ
จะว่าไป คุณโซงะ
เลิกใช้คำสุภาพได้ไหมครับ
เอ๋
แล้วก็...
ไม่ชอบโดนเรียกว่าคุณซาคาเอะน่ะ
เอ่อ...
งั้น...
คุณซาคาเอะเองก็...
เลิกเรียกด้วยได้ไหมครับ
อืม
เราทั้งคู่นั่นแหละ
อืม
เข้าใจแล้วครับ คุณซาคาเอะ...
ซาคาเอะ...
คุง
มันฝืนแปลกๆ แฮะ
เอาเถอะ เดี๋ยวก็ชินกันไปเอง
อ๊ะ
ซอส
ซาคาเอะ... คุง
ขอโทษที่ให้รอครับ
อร่อย
(ตัวอย่างตอนต่อไป) ถ้าไม่รังเกียจไปด้วยกันไหม
(เดตแรก...) เดตแรก...
(ประมาณนั้น) ประมาณนั้น
ในฐานะมนุษย์แล้ว ถือว่าสมบูรณ์แบบเลย
(วังวนรักสามเส้าของชาวโอซาก้า) คาซุโยะจังชอบนายร้อยเปอร์เซ็นต์
ฉันมีความรักจริงๆ ด้วย
คุณซาคาเอะก็รู้สึกแบบเดียวกันสินะ