NON-STOP
Muszą zrozumieć, że nie możemy zapewnić pełnego bezpieczeństwa.
Nawet jeśli włożymy więcej pieniędzy w ochronę lotnisk.
To nie jest łatwa praca. Tyle, że będziesz mógł
podróżować pierwszą klasą...
Tak?
Wiem, przepraszam.
Zaufaj mi. Będzie dobrze.
Co? Nie słyszę cię.
Nie słyszę cię!
Kolego, masz ogień?
Przepraszam.
Przepraszam, masz ogień?
Tak, wybacz...
Dokąd lecisz?
Ja do Amsterdamu.
Proszę bardzo. Miłego lotu.
Teraz wszyscy produkują telefony.
Korea, Japonia, nawet Skandynawia.
System źle współpracuje z różnymi podzespołami.
Dokładnie.
Mówiłem to samo, ale nikt mnie nie słuchał.
Zgadzam się z tobą. To nie ma sensu.
Poważnie? Przeszkadzam panu?
Cholerni nowojorczycy. Daj mi 2 minuty.
Czysty.
Proszę tędy.
Posłuchaj, nie mogę zostać w Londynie przez 3 dni.
Daj mi inny lot.
Proszę, posłuchaj. To nie jest dobry moment.
Musisz wykonać swoją robotę.
Wiesz, co? Ja też.
Trzymaj.
- Długie loty są najgorsze. - Nie, dzięki.
Cześć, kochanie.
Pomylono moją rezerwację.
Powinnam siedzieć przy oknie, a nie przy przejściu.
Można coś z tym zrobić?
Miałam rezerwację przy oknie.
Bardzo mi przykro.
Prosimy podróżujących z małymi dziećmi
o wchodzenie na pokład.
Tu kontrola lotu.
Prosimy o wchodzenie na pokład samolotu do Londynu.
Rozpoczynamy odprawę.
- Gotowa? - Musimy już iść?
Chodź, kochanie. To twój bagaż?
Tak, mama mnie pakowała.
- Nigdy nie leciałaś sama? - To mój pierwszy raz.
Spodoba ci się.
Witamy na pokładzie. Proszę tędy.
Nancy, to jest Becca. To jej pierwszy lot.
Wspaniale. Kto czeka na ciebie w Londynie?
Tata.
Umieścimy cię na miejscu przy oknie.
Wiem, że się trochę boisz, ale latanie jest przyjemne.
Chyba ten maluch ci uciekł.
Jak się nazywa?
Henry.
I wygląda jak Henry. Fajne imię.
- Cóż... - Becca.
Becca, Henry jest chyba wystraszony. Może dodasz mu otuchy?
Dobra dziewczyna.
Przeszkadzam panu?
Ponownie?
Dobry wieczór państwu.
Proszę pamiętać, że bagaż osobisty
umieszczamy w schowku nad siedzeniem.
Jeśli macie jakiś kłopot, służymy pomocą.
Dziękujemy za wybranie British Aqualantic. Miłego lotu.
Ktoś tu siedzi?
- Jest wolne? - Przykro mi.
Jestem w samolocie.
Nawalili z moją rezerwacją.
Lądujemy o 07:35. Podstawisz samochód?
Poczekaj.
Przepraszam, pana. Mam miejsce 3-B.
Zamienimy się miejscami, żebym mogła usiąść przy oknie?
Zna pan angielski?
W porządku, dziękuję.
Przepraszam.
Przepraszam pana.
Mam miejsce 3-B, może chciałby pan miejsce przy przejściu.
Jeśli nie ma pan nic przeciwko. Chciałabym przy oknie.
Większość pasażerów śpi, więc jeśli pan by mógł...
Jasne. Czemu, nie?
Dziękuję bardzo. Jestem wdzięczna.
Przepraszam, odsunę się.
Pomogę pani.
Aqualantic oferuje rozrywkę dzięki masie
filmów i muzyki na wyciągnięcie ręki.
O Boże.
Halo? Jesteś tam?
Telefon. Co?
- Telefon. - Cholera.
Zadzwonię jak wylądujemy.
Na razie.
Ciężki dzień.
Nie ma pan pojęcia.
Przepraszam.
Mogę prosić gin z tonikiem?
- Oczywiście. - Poproszę dwa.
Boże.
Jesteś Nancy? Gwen.
Dzięki Bogu. Stewardesa się nie zgłosiła, a mam 2 przedziały do obsługi.
Ratujesz mnie.
Jeśli nie dam rady, złap mnie zanim upadnę.
Chyba, że sama padnę.
Coś wam podać panowie przed startem?
Dzięki, Nance. Nic nie potrzebujemy.
Co?
Nic.
Wieża, tu AQ-10. Jesteśmy gotowi do startu.
Niegrzeczny chłopiec.
Niegrzeczny.
Dziękuję.
Nie zamawiałeś ginu z tonikiem?
Serio?
Dostałeś wodę mineralną.
Po prostu mam pecha.
Status?
Startujemy.
Dobry wieczór.
Witam w British Aqualantic Lot 10.
Bezpośredni lot do Londynu.
Jestem kapitan, David McMillan oraz drugi pilot Kyle Rice.
Oczekujemy spokojnego lotu przez 6 godzin.
Za chwilę startujemy.
Proszę zapiąć pasy.
Zaczynamy kołowanie.
To na szczęście?
Coś w tym rodzaju. Córka mi to dała.
Lepsze niż gin z tonikiem?
Tak.
Jestem Jen.
Bill.
- Często latasz? - Bez przerwy.
To widać.
Najgorszy jest start. W powietrzu...
Masz zawroty?
Jest w porządku.
Naprawdę często latasz?
Do pewnych rzeczy nie przywykniesz.
Ile lat ma twoja córka? 17.
Jak się nazywa?
- Olivia. - Ładnie.
Podoba mi się.
Dlaczego dała ci wstążkę?
Niektóre dzieci mają ulubiony kocyk, czy maskotkę.
Olivia miała wstążkę, ale z wiekiem z tego wyrosła.
Ona...
Zawiązywała ją sobie wokół jednego palca.
Nad ranem kazała mi zgadywać.
Który ma zawiązany? To urocze.
Teraz dorosła.
I ja potrzebuję tego bardziej.
Przy okazji...
Czym się zajmujesz?
Cóż...
Dużo latam.
Poważnie?
Tak, ale teraz...
trochę się prześpię.
Oczywiście.
- To długi lot. - Miłych snów.
Przestań!
- Wariat! - Jesteś taka seksowna!
Pasażerowie nas zobaczą!
Nic nie zobaczą.
O Boże.
Znasz go?
SZERYF POWIETRZNY STANÓW ZJEDNOCZONYCH AMERYKI
Gotowy do służby, szeryfie?
Kim jesteś?
Jednym z pasażerów.
Włamanie się do tej sieci to przestępstwo federalne.
Palenie w toalecie też.
Przykułem twoją uwagę?
Ustaw stoper na 20 minut.
Po co?
Ponieważ za 20 minut...
zabiję kogoś w samolocie.
Czego chcesz?
150 milionów dolarów.
Przelanych na to konto: CH 10 00230 00A10982
Jak mam to zrobić?
Wierzę w ciebie.
Napij się. Wymyśl coś.
Przepraszam.
Macie herbatę?
Rumiankową. Dziękuję.
Zrób przelew w ciągu 20 minut.
Albo ktoś zginie... i zaczniemy od nowa.
- Bawi cię to?
Jeśli nie masz odwagi powiedzieć mi czegoś,
to nie naruszaj protokołów bezpieczeństwa.
Uspokój się.
Byłem gliną przez 25 lat. Znam takich jak ty.
Takich jak ja? Ja trzymam się protokołu. Nie powinniśmy rozmawiać.
To zabezpieczona sieć, Jack!
Bill, o czym ty gadasz?
Nie zaprzeczaj, że to wysłałeś.
Wierzę w ciebie. Napij się. Wymyśl coś.
Nie wysłałem tego.
Sam zobacz.
Agent Hammond. Lot AQ10 na Heathrow.
Rozumiem. Dzięki.
Status?
Startujemy.
Ktoś w samolocie grozi zabiciem pasażera...
chyba, że dostanie 150 milionów w ciągu 18 minut.
Kto o tym wie?
Ty i ja.
Nie ma mowy. To ściema.
To zagrożenie lotu. Musimy wylądować.
W porządku. Jeśli to jest zagrożenie, Bill.
Chcesz wylądować na lotnisku,
ponieważ ktoś ma jakieś problemy
i wysłał ci kretyński SMS?
Bill, ile dzisiaj wypiłeś?
To jest zagrożenie!
Zastanówmy się.
Jak może kogoś zabić, kiedy tylko my mamy broń?
Trochę to trudne.
Bill, nie ma zagrożenia...
Nie twórz czegoś na siłę.
Porozmawiam z kapitanem.
Miej oko na przedział.
Nie wywołaj paniki, Bill!
Mówię ci, jest 5 godzina lotu...
a ona wchodzi i mówi...
- Ustaw stoper na 20 minut. - Po co?
Ponieważ za 20 minut... zabiję kogoś w samolocie.
- Czy zagrożenie jest realne? - Nie wiem.
Kapitanie, zebranie listy pasażerów zajmie 25-30 minut.
Możemy zmienić kierunek jeśli zagrożenie jest realne.
Najbliższe lotnisko?
95 minut do Halifax.
2 godziny do Islandii. 3 godziny do Londynu.
Jesteśmy pośrodku Atlantyku.
W porządku?
To przez dietę owocową. Ręce mi się trzęsą.
Decyduj, Bill.
Jest zagrożenie?
Mogę zobaczyć nagranie?
Jest przechowywane w czarnej skrzynce.
A przekaz z kamery w kuchni?
Tak.
Połącz z Departamentem Bezpieczeństwa. Niech namierzą numer konta.
W międzyczasie przejrzę listę pasażerów.
Może się czegoś dowiem.
Mamy 10 minut, żeby wyłączyć sieć.
Nie chcemy, żeby sprawdził, czy pieniądze wpłynęły.
Nancy, chodź ze mną.
- 2 w biznes-klasie i 6 w ekonomicznej. - Potrzebujemy pomocy.
Zawołam stewardesę.
- Dobrze ją znasz? - Nie za bardzo.
- Przepraszam. - Tak?
Możesz pójść ze mną?
Teraz.
Mam iść teraz?
To zły pomysł.
Siedziała przy mnie, kiedy to się zaczęło.
Ufam tylko 2 osobom w samolocie. Tobie i jej.
Ufasz? Co się stało?
Zakreślcie kółkiem pasażera z telefonem, który zareaguje na inny telefon.
Nie do końca rozumiem...
Proszę, zrób co mówię.
Jesteś tam?
Mam problem.
Panie i panowie. Mamy nieoczekiwane turbulencje.
- Masz potwierdzenie wpłaty?
- Proszę wrócić na miejsca i zapiąć pasy.
Masz potwierdzenie wpłaty?
Potrzebuję więcej czasu.
Próbujemy namierzyć właściciela linii.
Ten. 9-B.
- Marnujesz czas. - Miejsce 9-B.
David Norton.
Nie pracuję dla linii. Nie obchodzą mnie ich pieniądze.
Jestem odpowiedzialny za bezpieczeństwo pasażerów.
Dobry z ciebie człowiek, Bill.
22-C.
Czemu to robisz?
Austin Reilly.
Czemu to robisz?
Mam swoje powody.
Jakie?
2-F.
Jason Cole.
Wystarczające.
14-C.
14-C, Charles Wheeler.
Zdobądź pieniądze, Bill.
13-B.
- Fahim Nasir. - Kończy ci się czas.
- 5-B. - 5-B, Marianne Iris.
Lepiej odbierz.
Halo?
Do czego się posuniesz, żeby ocalić tych ludzi?
Bill.
Do czego będzie trzeba.
Bill.
Dlatego wybrałem ciebie.
Kto mówi?
Philip Marenick. Departament Bezpieczeństwa.
Kapitan mnie poinformował o zagrożeniu.
Muszę pomówić z przełożonym.
Dzwonię z Departamentu Bezpieczeństwa. Od teraz ja tu rządzę.
Bill, ktoś umrze.
Potrzebuję nagrań z lotu.
To bardzo poważna prośba.
20-G.
Musisz mi wszystko opowiedzieć.
Namierzamy numer konta, który nam dałeś.
20-G znowu.
Zgodnie z protokołem musisz zawiadomić 2 oficera.
- Masz mniej, niż 5 minut.
20-G znowu.
To nie on.
Kto? Nie chcę wyciągać wniosków.
Nie jesteś upoważniony do takich działań.
Co u córki?
Agencie Marks?
- Co u Olivii, Bill? - Agencie Marks, zdaj raport.
Bill?
Agencie Marks? Marks, odpowiedz mi.
Chwilę.
Marks, jesteś tam?
Wróć na miejsce.
Ty sukinsynu!
- Ucisz się. - Oddaj telefon!
Co ty...
Bill, posłuchaj. Potrzebuję tych pieniędzy...
- Daj mi ten telefon, Jack. - Posłuchaj mnie.
Jack! Ty skurwysynu!
- Uspokój się! - Przestań!
Niech cię szlag, Jack!
Uspokój się!
Przestań walczyć!
Jack!
Nie rób tego, Jack!
Przestań!
Nie!
Nie rób tego, Jack!
Nie!
ZAJĘTE
Przykro mi, że musiałeś to zrobić, Bill.
Zresetuj stoper.
Jest tylko jeden sposób, żeby to zatrzymać.
Daj mi pieniądze.
Nikt wtedy więcej nie zginie.
Masz ich ochraniać.
Ciekawe, kogo zabijesz następnego?
Panie i panowie, mówi wasz kapitan.
- Przepraszamy, ale mamy chwilową awarię sieci.
Postaramy się jak najszybciej ją usunąć.
- Włącz sieć. - Co?
Włącz z powrotem sieć.
Będziemy informować na bieżąco.
Musisz włączyć z powrotem sieć.
Włącz, Nance.
Numer konta, który nam dałeś...
jest na twoje nazwisko.
Co?
Departament Bezpieczeństwa to potwierdził.
To nie ma sensu.
- Znasz mnie, wiesz że nigdy... - Wiem.
Minęło 20 minut. Czy coś się stało?
Nie.
To pewnie głupi kawał.
Komuś po prostu nie podoba się polityka tych linii.
Przepraszam, pani w kolejce?
Nie, proszę.
Agencie Marks...
Dobry wieczór.
Agent Marenick, z którym pan rozmawiał
przejmuje dowodzenie w tej sprawie.
David...
Mam ci zabrać odznakę i broń.
- Nie. - Bill.
Nie mam wyboru. Jestem Szeryfem Powietrznym.
- Bill. - Dobra, dobra.
Usiądź, odpocznij i...
ciesz się lotem.
To był on? Facet z 20-G?
To nie on.
Upuściłem telefon do umywalki.
Często tak robię.
Straciłam 5 telefonów w pół roku. Nauczyłam się pewnej sztuczki.
Tak.
Powinnam się martwić?
Nic z tych rzeczy.
To był błąd z mojej strony.
Jeśli to nie on, to czemu masz jego telefon?
Muszę zachować czujność na wszelki wypadek.
Taka praca.
Jako pasażer mam prawo wiedzieć co się dzieje.
- Posłuchaj, Jen, tak? - Tak.
To głupi żart jakiegoś dzieciaka z telefonem.
Na ziemi złapałbym go w 2 sekundy,
ale lecąc 800 km/h nie namierzę jego telefonu.
Nie mogę nic zrobić. Nie możesz nic zrobić?
Jesteś Szeryfem Powietrznym.
- Niech wróci pani na miejsce. - Nazwałeś mnie "panią"?
- Proszę wrócić na miejsce. - Nazwałeś mnie "panią"?
Natychmiast.
W porządku, Bill.
Już idę.
Dziękuję.
Witam, Agencie Hammond.
Kim jesteś?
Twoim aniołem stróżem. Zrobisz dokładnie to, co ci powiem.
Kolego, pogrywasz z Szeryfem Powietrznym.
Wiem, jakim typem człowieka jesteś, Hammond.
Zadzierasz z niewłaściwym gościem.
Nie. Jesteś właściwym gościem.
Wiem, co masz w walizce.
Skąd możesz wiedzieć?
Spotkajmy się na tyle samolotu.
Natychmiast.
Agencie Hammond?
Chwileczkę.
Nancy.
Przepraszam. Tabliczka chyba się popsuła.
Szukam agenta Hammonda.
Co się stało?
Nancy, poczekaj!
Nancy, proszę.
Uspokój się.
Mogę to wytłumaczyć.
Dobrze?
Ktoś mnie wrabia.
Kapitan mi powiedział, że konto jest na moje nazwisko.
Sądzisz, że przelałbym 150 milionów dolarów na konto z moim nazwiskiem?
Przewoził kokainę, Nancy.
Kogokolwiek szukamy, on go znał.
Groził Hammondowi, znał jego słabości.
Hammond próbował mnie zabić.
Osoba za to odpowiedzialna, chciała, żeby to tak wyglądało.
Żeby to zrobili agenci federalni, a nie on.
Jack celował we mnie. Nie miałem wyboru.
Nancy?
Nie miałem wyboru.
Znasz mnie.
Wiesz, że nie zrobiłbym czegoś takiego.
Spójrz na mnie.
Musisz mi uwierzyć.
Wierzę ci.
Za 13 minut ktoś zginie, chyba, że znajdę go pierwszy.
Musisz mi pomóc.
Panie i panowie, proszę o uwagę.
Nazywam się Bill Marks.
Jestem Szeryfem Powietrznym tych linii.
Przepraszam za zamieszanie.
Departament Bezpieczeństwa przeprowadza kontrolę lotów międzynarodowych.
Niestety, to jest jedna z trzech w tym miesiącu.
Proszę pozostać na miejscach.
Kiedy usłyszycie swoje nazwisko i numer siedzenia, podejdźcie do przejścia.
Jeśli posiadacie nielegalne substancje, lub broń
lepiej o tym powiedzcie.
Kapitanie, powinien pan posłuchać.
Niech wszyscy położą ręce na fotelach.
Co on wyrabia?
Natychmiast!
Powiadom Departament Bezpieczeństwa o możliwym porwaniu.
- Nancy, co się dzieje? - To tylko rutynowe przeszukanie.
Dziękuję.
Przepraszam.
Jennifer Summers?
Czy mówiłam tobie, że mam bombę w bagażu?
Nie używaj takich słów w samolocie.
Kiedy wyjdę z przedziału, obserwuj.
Jeśli zauważysz coś podejrzanego, cokolwiek, powiedz mi.
- Krzyknij, jeśli musisz. - Dobrze. Paranoiczni amerykanie.
Marianne Iris, 5B. Proszę wstać.
To tak starsi faceci podrywają młodsze kobiety?
Najpierw zabawa, później rozmowa?
Telefon.
Może podasz mi swój numer? Miłej podróży. Tęsknię.
Jesteś dla mnie za młoda.
Za kogo on się uważa?
Będzie dobrze. Uspokój się.
- Mężatka? - Od wczoraj.
- Gratuluję. - Dziękuję.
Proszę usiąść.
Nie ma powodów do obaw. To częste kontrole.
- 13-B, Fahim Nasir.
- Wstań.
W porządku?
Nie lubię latać.
Coś o tym wiem.
- Jesteś lekarzem. - Skąd wiesz?
Bagaż. Mogę sprawdzić?
Oczywiście. Jest tutaj.
- Jaka dziedzina? - Neurobiologia molekularna.
Brzmi interesująco.
Posłuchaj, niektórzy chcą spać.
Proszę usiąść. I być cicho.
14-C, Charles Wheeler? Wstań.
Nie miał nic w torbie?
Pański cel podróży?
Mam klienta w Brighton. Jestem prawnikiem.
Tak? Jesteś dobry?
- A co? Potrzebujesz go? - Usiądź.
Proszę położyć ręce na fotel. Dziękuję.
Do bani.
- To wariactwo. Teraz my? - Uspokój się.
22-C, Reily Austin. Wstań.
Pan tak na poważnie.
Drugi raz nie powtórzę.
Czym się pan zajmuje?
Policjant w Nowym Jorku.
Leci pan do Londynu?
Mój brat jest gejem i żeni się z Anglikiem.
Mogę zobaczyć telefon?
On tak na poważnie?
Cieszę się, że przyjedziesz. Do zobaczenia!
Usiądź.
Ty, podejdź. Dalej, podejdź!
Natychmiast!
Nie ma potrzeby.
To nie prośba. Zdejmij okulary.
Jest 02:00 w nocy.
Idź sobie i daj mi spać.
- Okulary! - Nie ma mowy!
Przestań, stary!
- Sprawdzę telefon. - Nie mam.
- To twój? - Pierwszy raz go widzę.
Chyba używałeś go przy bramce na lotnisku.
Zobacz jak ostra laska!
Usiądź.
Nie ma za co.
Może skończymy te gierki?
- Co jest w Amsterdamie? - Lecę do Londynu.
Pokaż bilet. Jak się nazywasz?
Tom Bowen. A co?
Spokojnie.
Szybciej!
Nic nie zrobiłem!
- Mam swoje prawa! - Chodź tu.
- Agencie Marks, co się dzieje? - Zagrożenie jest realne.
Przestań, cokolwiek robisz.
Mam podejrzanego. Muszę go sprawdzić.
Miejsce 24-E. Tom Bowen.
Przekraczasz swoje kompetencje, agencie Marks.
Nie mam czasu na to.
Zadzwoń do przełożonego, zanim zdecydują o zagrożeniu lotu.
Przestań grozić pasażerom, tylko rób to, co ci powiedzą.
- Nikomu nie groziłem. - Czyżby?
Sprawdźcie Toma Bowena. Miejsce 24-E.
- Marks! - Marnujesz mój czas!
Agencie Marks, Masz wykonywać swoje obowiązki.
Za 3 minuty, ktoś w tym samolocie zginie. Słyszysz mnie?
Bowen jest czysty, Bill. Jest nauczycielem.
Ma rodzinę w Londynie.
Wszyscy w samolocie są czyści, oprócz ciebie.
Marks?
Powiedziałeś Amsterdam.
Stamtąd pochodzisz? Czemu mi to powiedziałeś?
Dlaczego okłamałeś agenta federalnego? Nie wiedziałem kim jesteś.
Dlaczego okłamałeś nieznajomego?
Odpowiesz teraz, albo w więzieniu, kiedy wylądujemy.
Obiecał mi 100 dolarów, jeśli się spytam dokąd lecisz.
Nie wiem dlaczego powiedziałem Amsterdam. Nie wiedziałem kim jesteś.
- Bzdury! - Przysięgam!
Powiedział, że chce zrobić dowcip przyjacielowi... Will.
- Bill. - Nieważne, miałem dostać 100 dolarów.
- Kto to? - Nie wiem!
Jak wyglądał?
Biały, brązowe włosy, europejski akcent. Około 30-35 lat.
- Jest na pokładzie? - Nie wiem.
Kiedy wróciłem po zapłatę, zniknął.
- Rozpoznasz go, gdy zobaczysz? - Nie wiem.
Nie widziałem go na pokładzie. Przysięgam.
Przejdziemy się!
Cholera!
Dalej, rozejrzyj się!
Nie widzę go.
Rozejrzyj się.
- Rozejrzyj się! - Nie widzę go!
- Tam. - Gdzie?
Ten w okularach.
Ruszaj.
Ty! Spójrz na mnie!
Jak się nazywasz?
Michael. Michael Tate.
- I co? - To nie on.
- Jesteś pewien? - Jasne, że jestem!
Gdybym widział go na pokładzie, spytałbym się o kasę.
Co się dzieje?
Nancy, sprawdzę biznes-klasę.
Odwróć się.
- Ty na poważnie? - Nie gadaj.
Siadaj.
Nie ruszaj się!
Nigdy nie powiedziałem, że celem jest pasażer.
Boże!
Nancy!
Proszę zostać na miejscach.
Panie i panowie, proszę usiąść...
i zapiąć pasy.
Panie i panowie, proszę zostać na miejscach i zapiąć pasy.
Nancy, w porządku?
- Tak. - Na pewno?
Co się stało?
Chyba ma zawał. Upadł na drążek sterowniczy!
Co się dzieje?
Wszystko jest pod kontrolą.
- Co się dzieje? - Przepraszam...
Co z kapitanem?
- Doktorze Nasir. - Nic nie zrobiłem.
Proszę pójść ze mną.
Szeryfie! Czy ktoś powie nam co się dzieje?
Potrzebuję cię.
Ludzie się boją!
Mamy prawo wiedzieć, czemu nas przeszukiwałeś!
Omal się nie rozbiliśmy!
Szeryfie! Musimy porozmawiać!
Nie waż się odchodzić!
Doktorze, do kokpitu!
Wpuścisz go tam?
Zrobimy tak. Wrócisz na swoje miejsce,
usiądziesz i się zamkniesz.
Bo co?
Bo załatwimy to inaczej.
Rozumiesz?
Boże.
- Jak to się stało? - To nie najlepszy moment.
Nic już nie mogę zrobić.
- Latałem z Davidem od 10 lat. - Przykro mi.
- To było ekscytujące.
Dobrze ci idzie marnowanie czasu.
Wkrótce zabraknie ci pasażerów.
Zostaniesz tylko ty i ja.
Pomogę ci go przenieść.
Dziękuję.
Przepraszam panią. Siedzi pani obok Szeryfa.
Wie pani co się dzieje?
Nie mam pojęcia.
Nie ma śladów ataku.
Może to trucizna lub anafilaksja.
- Co? - Reakcja alergiczna.
Bez autopsji nie mogę...
Tak.
Doktorze, może pan...
sprawdzić, czy pasażerowie nie potrzebują pomocy medycznej?
To...
zostanie między nami, proszę.
Nancy, chodź.
Kyle.
Kyle, czy kapitan opuścił kokpit po naszej rozmowie?
- Nie.
Czy ktoś wchodził?
Nie.
Coś jadł, albo pił?
Nie sądzę.
Czy ty lub kapitan otwieraliście te drzwi?
Absolutnie.
Czy byliście tu przez ostatnie 20 minut lotu?
- Ty draniu. - Nie unoś się.
Nie unoś się? Spójrz na siebie!
Rice, jeśli masz problem...
Mój przyjaciel nie żyje.
Oskarża się mnie o morderstwo i porwanie.
Nie oskarżam cię o porwanie.
Słyszałem o tobie. O twoich problemach finansowych,
oraz problemach z piciem.
Dali odznakę i broń alkoholikowi i umieścili go w moim samolocie.
Genialne.
Uderzysz mnie?
Sugerujesz, że... Co ty robisz?
Drzwi zostaną zamknięte dopóki nie wylądujemy, rozumiesz?
Marenick...
Marks, czy ci nie mówiłem...
Kapitan nie żyje.
Co?
Kokpit jest zabezpieczony. Zamknięty od środka.
Byłeś w środku, Bill?
Drugi pilot powiedział, że kapitan po prostu upadł.
Podano mu truciznę lub to anafilaksja. Jakoś tak.
Podano? Co masz na myśli?
Otruto go. Nie wiem jak.
Tylko pilotom mogę teraz zaufać.
Na razie.
"Na razie"? Nie rozumiem.
Marenick, musisz przelać pieniądze.
Gdzie agent Hammond?
Musi to potwierdzić.
- Hammond nie żyje. - Co?
Przewoził kokainę. Próbował mnie zabić.
- Mówisz poważnie? - Marenick, przelej pieniądze.
- Kup mi czas, wtedy go znajdę. - Przelać pieniądze?
150 milionów dolarów na twoje konto?
Jeszcze coś mam zrobić, Bill?
Jak wylądujemy, aresztuj mnie. Zablokuj konto, tylko zrób przelew!
Nie mogę, Bill.
Nie możemy zapłacić okupu, dla kogoś tak niebezpiecznego.
Mam 150 pasażerów na pokładzie.
Ciekawi mnie, dlaczego nie wyłączyłeś sieci.
Masz 150 wystraszonych pasażerów...
wydzwaniających do rodzin. Staramy się nad tym zapanować.
Robisz to wszystko dla pasażerów...
ale nie potrafisz znaleźć porywacza.
Nie wyłączę sieci. Muszę mieć z nim kontakt.
Agencie Marks, kończymy naszą rozmowę.
Co masz na myśli?
Nie negocjujemy z terrorystami.
Nancy.
Kto z załogi ma dostęp do kokpitu?
Tylko ja.
Chcesz zobaczyć mój telefon, agencie Marks?
To ekscytujące.
To trudne być tak daleko, ale robisz to dla dzieci.
Masz ciekawą pracę.
Masz rano rozmowę?
- Tak, jeśli dolecimy. - Chyba, jak wylądujemy.
Raczej tak się nie stanie. Wybacz, już wstaję.
Spokojnie. Zack, to jest Bill.
Bill, to Zack.
Gawędziliśmy i dowiedziałam się, że Zack programuje telefony.
To prawda?
Tak, mam rano rozmowę o pracę na stanowisko analityka oprogramowania.
Technicznie to nie programowanie, ale...
Przepraszam, że byłem dupkiem...
Tak, ale znasz się na tym?
Mówiłam mu, że wciąż gubię telefon, bo wyłączam ciągle dzwonek...
Dobrze by było móc go znaleźć.
Gdyby to było takie proste.
- Nie wiem, czy... - A GPS?
- Można namierzyć sygnał? - Nie.
Można wysłać wirus, podpięty pod zdjęcie,
który przełączy tryb na dzwonienie.
Większość telefonów otwiera je automatycznie, więc...
A jeśli to telefon służbowy, lub 2 telefony w sieci?
To takie same protokoły, nawet dla WiFi.
Jak szybko możesz to zrobić?
Teraz? Tak.
To zależy...
od telefonu i sieci, czy telefon jest włączony.
Jest włączony, ale numer jest zastrzeżony.
Musisz to wysłać z tego telefonu.
Jezu!
Szeryfie, nie wiedziałem.
Zrobisz to?
Pisze o zabiciu ludzi. Może nas teraz obserwuje?
Jestem tu.
Mogę spróbować, ale nie gwarantuję...
Za ile?
30 minut?
20 minut?
Mamy mniej, niż 8 minut.
Dasz radę. To dlatego chcą cię zatrudnić, prawda?
8 minut.
Dobrze.
Powiedz, kiedy skończysz.
Dzięki, stary.
Co tam widziałeś?
Nie mogę o tym mówić.
Jesteś lekarzem?
Co do diabła?
Panie i panowie, proszę o uwagę.
Biznes-klasa zostanie zamknięta.
Powtarzam, biznes-klasa zostanie zamknięta dla wszystkich.
Stewardesy zadbają o państwa zakwaterowanie.
Dziękuję.
Mamy rodziny, na Boga!
Mamy mały problem.
Możesz nam wyjaśnić, co się dzieje?
Co z kapitanem?
Sytuacja się skomplikowała.
Skomplikowała?
Zapewniam was...
- Bzdury! - Wszystko jest pod kontrolą!
Wszystko jest pod kontrolą! Uspokójcie się!
Porozmawiam z kapitanem!
Idę z tobą!
Zejdź z drogi!
Poczekajcie. Darmowa podróż!
Darmowy lot!
Darmowa podróż!
Moja firma zagwarantuje wam loty międzynarodowe przez rok za darmo.
Jeśli usiądziecie, będziecie cicho i zrobicie, to co powiem.
Darmowe loty międzynarodowe.
Dziękuję.
Przez rok.
Darmowe.
Gwarantuję.
Za darmo przez rok. Dziękuję.
Kyle, tu Bill.
Dlaczego zawracamy?
Kazano mi z tobą nie rozmawiać, Marks.
Kazali ci też wyłączyć sieć? Posłuchaj mnie.
Osoby, która dała ci te rozkazy nie ma w samolocie.
To twój samolot. Twoi pasażerowie, Rice!
Kyle!
Lecimy na południe. Lądujemy za 55 minut.
- Kazali ci wyłączyć sieć? - Mam rozkazy, Marks.
Daj mi 5 minut. 5 minut.
Wyląduj gdzie chcesz, ale nie wyłączaj sieci.
Słyszysz? Mam plan. Mogę go znaleźć.
5 minut.
Ufasz mu.
Tak.
Mam nadzieję, że nie będziemy współwinni uprowadzenia.
I jak, Zack?
Zrobione. Proszę.
Jesteś wielki.
Sądzisz, że kapitan wciąż siedzi za sterami?
Samolot prawie się rozbił...
On ma broń i przetrzymuje pasażerów.
Teraz on tu rządzi.
Te darmowe międzynarodowe loty to była ściema, czy...?
Musimy coś zrobić.
Panowie, proszę wrócić na miejsca.
Ty też nie wiesz, co tu się dzieje?
Co teraz zamierza Szeryf?
Panie i panowie...
niech wszyscy uniosą ręce nad głowę...
i będą cicho przez 60 sekund.
To nie jest prośba.
Do góry!
Stewardesy też.
Do góry!
WYSŁAĆ ZDJĘCIE? TAK NIE
WYŚLIJ
- Ręce nad głowę. - Co do...
Ręce nad głowę!
Wyjmij telefon jedną ręką.
OTRZYMANO ZDJĘCIE
To nie mój telefon.
Niech pani odepnie mu pas.
Wstań.
Przeszukiwałeś mnie. Mam telefon w bagażu.
Stań w przejściu. Cokolwiek sądzisz, że zrobiłem...
Milcz! Na czoło samolotu!
Popełniasz błąd.
Odwróć się.
Spokojnie!
Proszę, posłuchaj! To nie mój telefon!
Kim jesteś?
Pasażerem!
Czemu otworzyłeś konto na moje nazwisko?
Nie wiem, o czym mówisz!
Odpowiedz, albo złamię ci rękę!
Złapałeś złą osobę!
To on, Nancy. Mamy go.
Dlaczego ja? Dlaczego?
Dlaczego ja?
Dlaczego?
Nancy, idź po doktora. Natychmiast!
Bill.
Bill?
Zastanówmy się.
Najpierw związał jednego gościa, a teraz drugiego i zawlókł go na tył.
Będzie nas wywlekał pojedynczo?
Tam jest lekarz.
Powiesz nam, co się dzieje?
- Kapitan nie żyje?
Drugi pilot steruje. Zamknął drzwi.
- W porządku? - Tak, jest świetnie.
Nie powinnaś tego widzieć.
Mamy martwego pasażera i kapitana.
Samolot ostro zawrócił 15 minut temu. Tak nie powinno być.
Szeryf zamknął biznes-klasę
i umieścił pasażerów na tyle.
Czy to wam coś przypomina?
Sądzisz, że chce rozbić samolot?
AQ-10, tu Królewskie Siły Powietrzne. Słyszycie mnie?
Przepraszam.
Mogłabym zostać tu z mężem?
Oczywiście.
Korzystała pani z toalety godzinę temu. Pamięta pani?
Nie mam Alzheimera.
Czy ktoś korzystał z niej po pani?
Tak. Stała w korytarzu.
- Kto? - Miała rude włosy.
Siedzi obok pana.
Co tu robisz?
Piję. Przepraszam, nie powinnam.
Zastanawiałem się...
Czemu miejsce przy oknie?
Co? Czemu przy oknie?
Dlaczego usiadłaś obok mnie?
- Co? - Znalazłem otwór...
w toalecie, skierowany prosto na kapitana.
Pasażer, który zginął miał to na ciele.
Widziałaś to już kiedyś?
Nie.
Toaleta została zamknięta 10 minut przed śmiercią kapitana.
5 minut wcześniej była tam kobieta.
Ma 70 lat.
Mówi, że weszłaś po niej...
i nie cierpi na Alzheimera, jeśli to cię interesuje.
Pytasz mnie, czy kogoś widziałam...
czy zabiłam kapitana?
A widziałaś kogoś?
Nie. Więc to nie jest pytanie.
Dupek z ciebie.
Usiadłaś obok mnie, żebym cię nie podejrzewał.
Zaczęłaś rozmowę.
- Chciałam cię uspokoić... - Unikałaś odpowiedzi.
Na przykład, gdzie pracuję? To osobiste pytanie.
Zaangażowałaś się w dochodzenie. Ty na poważnie?
Namierzenie telefonu było twoim pomysłem. Żartujesz?
Jedyna w tym samolocie cię nie okłamuję,
a ty mnie wciąż zwodzisz.
Okłamujesz mnie, odkąd weszłaś na pokład.
O Boże! W porządku!
7 lat temu serce mi stanęło, byłam martwa przez 43 minuty.
Tętniak aorty.
Próbowali mi pomóc, ale gdy się obudziłam,
powiedzieli, że to niemożliwe.
Pewnego dnia, kiedy to się znowu stanie, po prostu umrę.
Pogodziłam się z tym, ponieważ kiedyś wszyscy umrzemy
a żadne z nas nie wie kiedy, prawda?
Kiedy latam, a robię to często...
lubię spoglądać przez okno i zastanawiam się
czy to właśnie dzisiaj nadszedł mój dzień.
A ty dlaczego lubisz siadać przy przejściu?
Dupek.
Poczekaj chwilę.
Trzymaj.
Napij się czegoś dobrego.
Dzięki.
Przepraszam.
Nienawidzę latać.
Serio?
Ja zawsze lubiłam.
6 godzin w jednym miejscu. Nikt ci nie przeszkadza.
Nic tego nie przebije.
Nie masz nad tym kontroli.
Kontrola to złudzenie. Nie ma czegoś takiego.
To absurd.
Posłuchaj tego.
Saperzy wraz z agentami przeszukali samochód,
który należy do Billa Marksa.
Źródła donoszą, że Marks zaparkował samochód obok lotniska
dzień przed odlotem lotu 10 linii British Aqualantic.
Tak jak w wielu liniach lotniczych,
wchodzi na pokład jako zwykły pasażer,
ale ma mandat Departamentu Bezpieczeństwa jako Szeryf Powietrzny.
Jego zadanie to ochrona lotu.
Ma prawo do noszenia broni.
To telefon porywacza. Co o nim wiemy?
Jest chroniony hasłem. Nie wiem jakim.
Próbowałeś zgadnąć?
Międzynarodowy lot z Nowego Jorku do Londynu.
Linie lotnicze potwierdziły, że doszło do uprowadzenia.
- Co zrobiłaś? - Nic, przysięgam na Boga.
Po prostu wciskałam. Nic nie zrobiłam.
Tu Bill Marks. Kończą mi się pomysły.
Nie pozostawiasz mi wyboru.
AKTYWACJA
Musimy przeszukać bagaże.
Jak na dziwne zrządzenie losu
porywaczem jest osoba, która jako jedyna nosi broń na pokładzie.
Szukaj paczki. Będziesz wiedziała, kiedy znajdziesz.
- Przeszukaj bagaże! - Dobrze.
Marenick.
- Marks? - Obniż pułap do 2.400 metrów.
Mam powody twierdzić, że na pokładzie jest bomba.
Bomba na tym pułapie może zniszczyć samolot.
Pytaniem jest, czy Bill Marks był zdrowy psychicznie,
kiedy wchodził na pokład.
Bill, kiedy wysłałeś mi SMS, "kończą mi się pomysły",
oboje wiedzieliśmy, że nie w tym problem.
Kto jeszcze ją dostał?
Wszyscy w Departamencie Bezpieczeństwa.
Powiadomiliśmy FBI, Biały Dom, a teraz wiedzą już media.
Zwróciłeś na siebie uwagę. Nie rób niczego głupiego, Bill.
Nikt więcej nie musi umrzeć. Nie jesteś sam z tym problemem.
Możemy go rozwiązać.
Panuję nad sytuacją!
Bill, posłuchaj mnie. Pomówmy o tym.
Rozmawiasz ze mną, jak z terrorystą!
Wiesz, jak będzie...
Jeśli obniżysz pułap i znajdziesz się w przestrzeni cywilnej...
zostaniesz zestrzelony.
Będziesz zagrożeniem, Bill. Usiądź i czekaj na przelew.
Mamy wizerunek niebezpiecznej osoby z problemami psychicznymi.
Bill, zostań ze mną. Musisz współpracować...
Co tam?
Władze mówią, że pochodzi z Północnej Irlandii..
Był oficerem w nowojorskiej policji i miał rodzinę.
Kłopoty zaczęły się, kiedy jego młodsza córka Olivia...
zmarła na raka.
10 lat później zaczął zamykać się w sobie.
Rozwiódł się w 2003.
Został zawieszony i zwolniony z policji.
Latem 2003 roku...
przeniesiono go do służby w liniach lotniczych.
Jego koledzy i sąsiedzi mówią, że był cichy i zamknięty w sobie.
To bardzo kosztowny program.
Tak się dzieje, kiedy rozchwiany emocjonalnie człowiek
ma taką władzę.
Nawet nie urodził się w Ameryce. Może to członek IRA.
Dziękuję.
Od czasu 11 września zatrudniamy 4 tysiące Szeryfów Powietrznych.
Skąd oni pochodzą?
Widziałem na własne oczy jak ominął bramkę na lotnisku
i nawet nie pokazał odznaki.
Ominął bramkę na lotnisku.
Są plusy i minusy pracy Szeryfa Powietrznego.
Daliśmy im niebywałą władzę.
Daliśmy broń i umieściliśmy w samolocie.
Nie byłabym zaskoczona, gdyby zajmowali się przemytem narkotyków.
Musimy być pewni, że to odpowiedni ludzie.
O Boże.
Teraz!
Szybko!
Złap go! Zabierz mu broń!
- Pomóż mi! - Czekaj!
Przestań!
Nie!
Na ziemię!
Przewróć go!
Posłuchaj!
Przestań!
O Boże!
Przestań!
Pomóżcie!
Trzymam go!
Przestań!
Przytrzymajcie go!
Złap go za nogi!
Wystarczy!
- Posłuchajcie!
- Zamknij się!
Proszę! Idź do łazienki!
- Idź do łazienki!
- Wystarczy, Szeryfie! - Jest tam trup!
Zamknij się! Jest tam trup i walizka!
W walizce jest bomba!
- Kłamiesz! - W samolocie jest bomba!
Uwierzcie mi, proszę!
Zostawcie go.
Powiedziałem, zostawcie!
Zostawcie!
Natychmiast! Cofnijcie się!
Wszyscy!
Nie chcesz użyć tej broni.
Bowen, oddaj mi broń.
- Tom, proszę! - Nie ruszaj się.
Jestem z policji, panujemy nad tym! Odłóż broń!
Czy w samolocie jest bomba?
Chcę wiedzieć, co się dzieje.
- Uspokój się. - Nie mów, żebym się uspokoił!
Jeden z pasażerów tego samolotu,
grozi zabiciem kogoś co 20 minut...
dopóki mu nie zapłacę 150 milionów dolarów.
Troje ludzi już nie żyje.
Bomba wybuchnie za mniej, niż 30 minut.
Chciał, żebyście uwierzyli, że to ja.
Wszystko, co mówili o mnie to prawda.
Straciłem rodzinę, pracę...
i jestem alkoholikiem!
U mojej córki zdiagnozowano ostrą białaczkę, kiedy miała 5 lat...
Spędzałem całe dni, pracując poza domem...
ponieważ bałem się, że zobaczę jak umiera!
Nie jestem dobrym ojcem, ani porządnym facetem.
Nie uprowadziłem tego samolotu.
Próbuję go uratować!
I zrobię to!
Jeśli mi pomożecie.
Jesteś policjantem.
To tak ja, ale jesteś lepszy niż ja byłem.
Uwolnij go. Nancy...
Musimy przenieść wszystkich z tyłu.
Umieść kobiety i dzieci na przodzie samolotu.
To twój plan?
Moja praca polega na przygotowaniu się na najgorsze.
Moja polega na zapobiegnięciu temu.
Idź po kobiety i dzieci. Umieść ich w klasie ekonomicznej.
Co ty robisz?
Są wytyczne w takim wypadku, znane jako...
Protokół umieszczenia bomby w najlepszym miejscu.
Umieszczasz bombę przy tylnych drzwiach i zasłaniasz czym się da.
Torby, koce, poduszki. Tyle ile się da.
Na tym pułapie, bomba rozerwie samolot.
Jeśli obniżymy pułap do 2.400 metrów, to zredukujemy ciśnienie
i będziemy mieli szansę przeżyć.
Pozwolisz, żeby wybuchła?
Oczywiście, że nie. Chcę temu zapobiec.
I chcę to zrobić z tobą, dobrze?
Osoba, która wniosła bombę na pokład może chcieć coś zrobić.
Ufam, że go powstrzymasz.
Możesz na mnie polegać.
Reilly. Przepraszam za złamany nos.
Nigdy nie byłem z niego zadowolony.
Nie możesz mu po prostu przelać tych pieniędzy?
Tu nie chodzi o pieniądze. A o co?
Nie jestem pewien.
Używa konta na moje nazwisko.
Chciał, żeby to wyglądało jakbym to ja uprowadził samolot...
i żeby zobaczył to cały świat.
Nie miałem znaleźć tej bomby.
Nie jest dobrze.
Co się dzieje?
Lot AQ-10, tu Królewskie Siły Powietrzne. Słyszycie mnie?
Słyszę cię.
Będziemy cię eskortować do wyznaczonego lądowiska.
Nie zmieniaj kierunku, ani pułapu bez pozwolenia.
Zrozumiałeś?
Zrozumiałem.
Kyle.
Tak, Marks.
Mamy problem.
Co ty nie powiesz.
Obniż pułap do 2.400 metrów oraz ciśnienie jak się da.
1 PSI, maksymalnie 1,5.
Poczekaj, Bill. To protokół bombowy.
Tak.
Mamy 16 minut. Decyduj.
Wiesz, że mamy towarzystwo?
Dwa myśliwce mnie eskortują. Obserwują mnie, a ty chcesz...
Kyle, musimy obniżyć pułap.
Mam rozkazy, Marks.
Jeśli coś zaczną podejrzewać...
Rice!
Na pokładzie jest bomba, musimy obniżyć pułap do 2.400 metrów!
Daj mi 10 minut. Jeśli obniżę pułap, stracę prędkość.
10 minut na tym pułapie, a może uda mi się...
wylądować na Islandii.
10 minut. Dzięki.
To ładunek RDX.
Profesjonalna robota, chyba wojskowa.
Czy to kokaina?
Da się ją rozbroić?
Tu jest czujnik ciśnienia połączony z zapalnikiem.
Musimy wyjąć zapalnik, żeby ją rozbroić.
Ale jeśli go wyjmiemy, czujnik zadziała i bomba wybuchnie.
- Nie możemy jej wyrzucić? - To działa też w drugą stronę.
Niższe ciśnienie na zewnątrz nie utrzyma czujnika.
Jeśli ją wyrzucisz...
bomba wybuchnie.
Nie możemy przeciąć kabla?
Nie.
Jeśli nie dostanie pieniędzy, zabije siebie wraz z całą resztą.
To wariactwo.
Czemu go nie poszukamy? Nie mamy czasu.
To bzdura, Szeryfie. Wiesz o tym.
Uspokój się.
Jest tu 150 pasażerów i załoga. To może być każdy.
Znajdźmy go! Zapłaćmy mu, zróbmy coś!
Tu nie chodzi o pieniądze. Nawet jeśli go znajdziemy...
to nie sądzę, żeby nam pomógł.
Mój Boże, wszyscy zginiemy.
Nie!
Umieścimy bombę tutaj. Zastawcie ją bagażami.
Eksplozja będzie mniejsza.
Na pułapie 2.400 metrów ciśnienie ją zmniejszy. Wtedy wylądujemy.
- Z dziurą w kadłubie? - Ktoś to już robił przedtem?
Nikt nie próbował.
- Czy to zadziała? - Nie pomagasz, doktorku.
To zadziała! Musimy spróbować!
Bierzmy się do roboty! Uda nam się!
Jeśli umieścimy ją tutaj...
czego możemy się spodziewać?
Bierz, co możesz i na tył.
Bierzcie, co się da. Plecaki, torby.
Proszę wyjąć bagaże ze schowków.
Kyle, długo jeszcze? Musimy obniżyć pułap!
Jeszcze 3 minuty.
3 minuty, w porządku.
Spójrz na zegarek.
Za 3 minuty, nieważne co się stanie
obniż pułap do 2.400 metrów.
Dobrze.
Połóżcie lżejszy bagaż na górze.
Cięższy bagaż na dół.
Szybciej.
Twój nos.
Wiem, krwawi. Dzięki.
Jest przemieszczony.
Jest złamany, to normalne. Nie potrzebuję pomocy.
Nastawię go.
Przyłóż to.
Zrób to szybko.
Przyciśnij.
Na trzy. Jeden...
Kochanie, musisz stąd wyjść.
W porządku. Weź mnie za rękę.
Tu nie jest bezpiecznie.
- Co się stało? Musimy się pośpieszyć.
Potrzebuję pomocy. Nie chce wyjść.
Co się stało?
Czegoś się boisz?
Chcę zobaczyć tatę.
Wiem, że chcesz.
Kiedyś miałem taką dziewczynkę, jak ty...
Wiesz, co robiła, kiedy się bała?
Miała magiczną wstążkę. Bardzo potężną.
Ochroni cię, tak jak twojego tatę.
Chcesz ją zobaczyć? Mam w kieszeni.
Zawsze ją noszę. Oto ona.
Zawiąż wokół dłoni. Bardzo dobrze.
Należy teraz do ciebie.
Chcesz mnie przekupić?
Tak.
To moja przyjaciółka, Jen. Zajmie się tobą.
Jen, to jest Becca.
Nie martw się. Zobaczysz tatę, obiecuję.
Mogę usiąść przy oknie?
Przy oknie?
Panie i panowie, wkrótce dolecimy na miejsce.
Proszę wrócić na miejsca i zapiąć pasy.
Spokojnie. Zostańcie na miejscach.
Tak.
Marks, przelaliśmy pieniądze na twoje konto.
Już za późno. Cokolwiek zamierza...
Przestań, Marks. Masz pieniądze.
Myśliwce was odeskortują. Muszę zejść na pułap 2.400 metrów.
Nie wlecisz do przestrzeni cywilnej.
Myślisz, że chce pieniądze? Że to go powstrzyma?
Jeśli je przelałeś, to udowodnij.
Chcesz dowodu? Proszę.
150 milionów zostało przelanych na konto CH-100 023 000-A-10982
Kod potwierdzający R48940.
Zostaniesz odeskortowany na lotnisko wojskowe.
Nie będziesz aresztowany, ani przesłuchiwany.
Na pokładzie jest bomba, ale nie moja. Niedługo wybuchnie!
Musimy...
Uprowadziłeś samolot...
Nie możesz wlecieć do strefy cywilnej.
Zrobię to!
Cholera, Marks! Zestrzelimy cię!
Pewnego dnia, kiedy wyłowisz czarną skrzynkę z Atlantyku
świat się dowie, że można było ich ocalić.
Świat wie, co się tam dzieje. Uprowadziłeś samolot.
- Tak im powiedzieliście. - Nie.
Twój zakładnik nam powiedział.
Nagranie leci na okrągło we wszystkich kanałach, Bill.
- Nagranie? - Jeden z zakładników je nagrał.
Wleczesz człowieka z bronią przy skroni pośród wystraszonych pasażerów.
Jak mamy uwierzyć, w to co mówisz...
kiedy tak traktujesz zakładników!
Wystarczająco widzieliśmy. Próbowaliśmy negocjować...
Daj telefon! Natychmiast! Pokaż nagranie, które wrzuciłeś!
Przepraszam za syna.
Przejdziemy się!
Dalej, rozejrzyj się!
Nie widzę go.
- Rozejrzyj się!
- Tam. - Gdzie?
Ten w okularach. Ruszaj.
Cholera!
Zostań na miejscu.
Bill, nie pogrywaj ze mną!
Bill!
Reilly, padnij!
Dałeś mi nienaładowaną broń?
Schowek nad siedzeniem 4-B!
Wszyscy na ziemię!
Zejdź z drogi!
Uważaj, stary!
Szukasz tego?
Oddaj mi to.
Co ty robisz?
- Do tyłu!
Słyszałem strzały poza kokpitem. Muszę zmniejszyć pułap.
Odmawiam AQ10. Nie zmieniaj kursu, ani pułapu.
Odwróć się.
Połóżcie ręce na siedzeniach.
Ale już!
Ruszaj!
Nie pogrywaj ze mną.
Cofnij się!
Ręce do góry!
Usiądź!
Miałeś siedzieć obok mnie.
Byłem wystarczająco blisko.
Posłuchaj, cokolwiek tobie zrobiłem...
Przepraszam.
Siadaj!
Bill, nie jestem na ciebie zły.
Jesteś moim bohaterem.
Wszyscy zapamiętają twoje nazwisko.
Alkoholik z problemami psychicznymi, który popełnił samobójstwo...
to zmieni wszystko.
Myślisz, że to coś zmieni?
2 minuty do wybuchu. Załóż to.
Wszyscy na tym pokładzie sądzą, że ich kraj ich obroni.
Że ty ich obronisz.
Słuchajcie!
Będzie dobrze!
Jest z nami Szeryf Powietrzny.
Masz pojęcie, jakie to było łatwe?
Masz rację, zawiodłem. Przejdź do rzeczy.
Nie, Bill, jesteś żałosny!
Tego dnia zginęły 3 tysiące ludzi...
w tym mój ojciec.
Zaciągnąłem się do wojska, żeby walczyć z tymi tchórzami,
aż pod koniec tej wojny w końcu zrozumiałem,
że w tym kraju nic się nie zmieniło.
Aż do teraz.
Bezpieczeństwo to największe kłamstwo w tym kraju.
W naszych domach, miastach, samolotach. Nikt nie jest bezpieczny.
Kiedyś, ktoś gorszy ode mnie ujawni te kłamstwo
i ostatnie, co zobaczą nasze dzieci to będzie nasza porażka.
Ty, Bill...
jesteś tego dowodem!
Powinieneś roznosić ulotki, to by ułatwiło nam życie.
Nie zmienisz świata mówiąc to,
chyba, że napiszesz to krwią w wieczornych wiadomościach.
Musimy iść!
Służycie w wojsku. Mieliście bronić ludzi.
Przysięgałem bronić kraju i to właśnie robię.
Wierzysz w to?
Oczywiście, oraz w to, że jesteśmy bogatsi o 150 milionów.
Nie dostaniesz tych pieniędzy. Jest na moje nazwisko.
Nie jest mi potrzebne.
Jeśli umrę, przeniosą pieniądze...
na 100 kont w 27 krajach, a tam na kolejne 100 kont.
Chcesz skoczyć z 10.600 metrów? Zginiesz w 4 sekundy.
Skoczymy, kiedy pilot zainicjuje protokół bombowy,
i zmniejszy pułap do 2.400 metrów.
Pomyśleliśmy o wszystkim.
Mają rozkaz nas zestrzelić, jeśli zejdziemy na ten pułap.
Bzdura! Nie zabiją tych wszystkich ludzi.
Samolot został uprowadzony. Stanowimy zagrożenie.
Jeśli nie rozbroisz bomby, wszyscy, łącznie z tobą zginą.
Pomyślałeś o tym?
Jestem gotów zginąć.
Nie zginiemy.
Powtarzam ponownie. Muszę zejść...
Odmawiam AQ10.
Trzymamy się planu. Kiedy obniży pułap, skaczemy.
Będziemy mieć kasy, na co tylko chcemy.
Pomyśl, Tommy. Możemy zniknąć na dobre.
Nie znajdą nas. Misja wykonana, racja?
Musimy tylko wyskoczyć z samolotu.
Zack, oboje wiemy, że nie wydostaniemy się stąd.
Zack, czy jak się nazywasz. Nie musisz umierać.
Jeśli ocalisz tych ludzi to również i siebie.
Rozbrój bombę.
Dalej, zrób to.
Był męczennikiem, tak jak ty i ja, Bill.
Prawdziwy bohater nie musi być zapamiętany, czy rozpoznawany.
Prawdziwy bohater robi to, co konieczne.
Chyba się nie rozumiemy.
Kurwa!
I nie musimy.
Nie!
6.100 metrów! Dalej!
2.400 metrów! Dalej!
Bill!
2.400 metrów!
Na pokładzie jest bomba!
Musimy wylądować!
Nancy! Wszyscy na ziemię!
Hej, Bill!
Wydostanę się stąd!
Czyżby, dupku!
Na ziemię!
- Dalej, Kyle! - Dasz radę!
Macie uszkodzony kadłub. Jesteś w stanie sterować?
AWARIA SILNIKA - Cholera!
Zrzucam paliwo.
- Zrozumiałem AQ10. - Dalej!
Jeszcze trochę! Dalej!
O Boże!
Odepnij pas!
- Trzymam cię! - Bill, pomóż mi!
Becca, mam cię!
Złap mnie!
Jesteś cała?
- Drzwi odbezpieczone. - Odepnijcie pasy!
- Weź ją.
Odepnijcie pasy! Wychodzimy, szybko!
Idźcie tędy.
Wszyscy cali?
Pojedynczo.
Prosto.
Wszyscy pasażerowie z załogą opuścili pokład.
Dobrze się czujesz?
To było niezłe lądowanie.
Niecałą godzinę temu, samolot British Aqualantic
musiał awaryjnie lądować po eksplozji w powietrzu.
To było niezwykłe uprowadzenie. Dzięki poświęceniu
podejrzewany o uprowadzenie, Szeryf Powietrzny, Bill Marks
został bohaterem.
Marks odnalazł i zabił porywaczy
ratując życie 145 osobom.
Tak?
Tu Marenick.
Uruchomiono procedurę, agencie Marks.
Dzwonię z prywatnego telefonu, a ta rozmowa się nie odbyła.
Słuchaj, Bill. To co wydarzyło się w samolocie...
Myliłem się, co do ciebie.
Masz moje pełne wsparcie.
Doceniam to.
I, Bill...
chcą z powrotem pieniądze.
Jakie pieniądze?
Trzymaj się, agencie Marks.
Szeryfie!
Reilly, ty szczęściarzu!
Następnym razem daj mi naładowaną broń.
Następnym razem nie daj się postrzelić.
Zgoda.
Chciałam oddać ci wstążkę.
Już jej nie potrzebuję.
Mądra dziewczyna.
To twój tata.
Tato?
- Szukałam ciebie.
- Wiesz, gdzie jesteśmy? - W Islandii.
Nigdy tu nie byłam.
Widziałam kilka razy z okna w samolocie, ale...
Dziękuję.
Za co?
Wspierałaś mnie, nawet po tym, co się stało.
Czemu?
Dobry z ciebie człowiek.
Twoja córka będzie z ciebie dumna.
Dziękuję...
"pani".
Więc...
dokąd lecisz?
To zależy.