Jako, że Posejdon jest naszym świadkiem...
… niech nasze słowa będą wiążące.
Cała Atlantyda cieszy się dla nas.
Na to wygląda.
I czuję, że z pewnością bogowie także pobłogosławią nasz związek.
Co za pewność, Heptarianie.
Zobaczysz.
Dadzą nam znak i wtedy ty też uwierzysz.
Przyjaciele, mieszkańcy Atlantydy,
nic nie mogłoby nas bardziej ucieszyć, niż ogłoszenie dziś
zaręczyn nasze córki ze sługą Posejdona, Heptarianem.
Jak to jest w zwyczaju naszego wielkiego miasta, odbędzie się pankration,
i to taki, jakiego dotąd nie widzieliśmy.
Dobrze się dziś spisałeś.
Bogowie ci sprzyjają, jak i będą wtedy, gdy wygrasz pankration.
Tak.
- Opamięta się. - Tak uważasz?
To nie ma znaczenie, jeśli nie. Ariadna jest sama.
Żadnych przyjaciół, żadnych sojuszników.
Gdzie znajdzie siłę, by przeciwstawić się woli jej ojca?
Atlantis 01x07 "The Rules of Engagement"
tłumaczenie:cat84
Co świętują?
Minos ogłosił pankration.
Co?
Nieważne?!
Okazja, gdy jedzenie i wino są za darmo. Za darmo, Pitagorasie!
Co może być ważniejszego?
Twój przyjaciel?
Ach, tak, cóż. Nie, nie byłby zainteresowany.
To tylko głupi konkurs.
Dwóch nieuzbrojonych przeciwników, jeden nóż w piachu,
pierwszy, który upuści krwi, wygrywa.
Nie ma reguł. To coś godnego zobaczenia, uwierz mi.
To barbarzyństwo.
I darmowe placki.
Dlaczego nie miałbym być zainteresowany?
Pitagorasie?
Ten pankration odbywa się, by uczcić zaręczyny Ariadny z Heptarianem.
Rozumiem, oczywiście.
To nigdy by się nie zdarzyło, prawda, Jason?
Bo przecież, Ariadna to chodząca po ziemi bogini, podczas gdy ty,
ty to tylko ty.
Dobra robota.
Co?
Co?!
Przepraszam, powinienem ci powiedzieć.
Świetnie.
Powiedz swojej pani, aby to zniszczyła, zaraz gdy przeczyta.
- Kto ci to dał? - Medusa.
I nikt więcej nie wie?
Jason chce się ze mną spotkać.
Ariadno, czy wszystko w porządku?
Tak, tak, dziękuję.
Jutro zaczyna się pankration. Oczekuje się, że będziesz u boku ojca.
Oczywiście.
Dobrze.
Och, i proszę o to, co tak
ostrożnie ukrywasz w swej dłoni.
Wasza Wysokość?
Straż! Skąd to masz?
Nieważnie. Później o tym porozmawiamy.
Zabrać ją.
Proszę!
Naprawdę myślisz, że to pozostanie bez kary?
Co jej zrobisz?
Służka, która zdradza nasze zaufanie musi ponieść konsekwencje,
niezależnie od tego, kto jest jej panią.
Ariadno, dlaczego musimy zawsze ze sobą o to walczyć?
Zostałaś przyrzeczona Heptarianowi. Myślisz, że tak wypada?
Co jeśli ludzie by o tym wiedzieli?
Jaką miałabyś wtedy reputację?
To musi się skończyć, rozumiesz?
A Korinna?
Nie chcę karać niewinnych.
Usuń tego chłopca ze swego życia raz na zawsze,
a Korinna będzie mogła wrócić.
To sprawiedliwe, nieprawdaż?
Widzisz, nie musimy być wrogami.
- Śledzono cię? - Nie.
Musisz się śpieszyć.
Jeśli cię tu znajdą, oznaczać to będzie śmierć dla nas obu...
Dziękuję. Nie zapomnę tego.
Dlaczego chciałeś się ze mną zobaczyć, Jason?
Ja...
Słyszałem o twoich zaręczynach z Heptarianem.
Teraz wie całe miasto.
Z początku nie mogłem uwierzyć.
Nie znamy się długo.
W zasadzie to wcale.
A jednak...
Chodzi o to że...
Nie sądzę, abym wcześniej spotkał kogoś takiego jak ty.
Żadnej innej księżniczki Atlantydy?
Nikogo tak wspaniałego...
… ani tak pięknego jak ty.
Proszę, nie.
I myślę że może, naprawdę może
ty też żywisz do mnie uczucia.
Nie wchodź w to małżeństwo, Ariadno. Proszę, błagam cię.
Tak nie może być.
Nie może.
Dlaczego?
Ponieważ...
Ponieważ ty jesteś tobą, a ja mną,
księżniczką Atlantydy, przyrzeczoną innemu.
Tak, ale...
Mam obowiązek wobec mojego ludu, obowiązek wobec samego Posejdona.
By poślubić kogoś, kogo nie kochasz?
Co to za obowiązek?
Po co tu przyszłaś? Po co zgodziłaś się ze mną spotkać?
Abyś zrozumiał, że musimy ugiąć się przed naszym losem,
niezależnie od ceny.
Nie wierzę w to. Musi być coś...
Pogódź się z tym.
Gdyby wybór należał tylko do mnie,
nie opuściłabym cię ani na chwilę.
Teraz musisz iść.
- Ariadno... - Jeśli naprawdę mnie kochasz, proszę nie utrudniaj tego.
Masz. Nie zapomnij o mnie.
Nie potrzebuję pamiątki, by o tobie pamiętać.
Ale nadal...
Ariadno, widzę, że postąpiłaś słusznie.
Wiem, jakie to musiało być dla ciebie trudne, Ariadno.
A Korinna?
Dopilnuję, aby została uwolniona.
Och, nie. Chodź. Chodź tutaj.
Będzie lepiej.
Będzie.
Widziałem się z Ariadną.
Jason!
Miałeś rację. Jest przyrzeczona Heptarianowi.
Więc może tak będzie najlepiej.
Przynajmniej teraz wiesz, że możesz to zaakceptować, pójść dalej
i poradzić sobie przez resztę swego życia.
To nie jest koniec... jeszcze nie.
Uroczyście przysięgam przed Posejdonem, strażnikowi przysiąg,
by walczyć uczciwie i aż do samego końca.
Posejdon słyszy twoją obietnicę i życzy ci szczęścia.
Uroczyście przysięgam przed Posejdonem, strażnikowi przysiąg,
by walczyć uczciwie i aż do samego końca.
Posejdon słyszy twoją obietnicę i życzy ci szczęścia.
Oczywiście, że powstrzymalibyśmy cię!
Ludzie giną podczas pankrationu, Jason.
Oni nie tylko giną.
Zostają pokrojeni i wtedy giną.
To nie sprawi, że odzyskasz Ariadnę. Powiedziała ci, że to koniec.
A czy kiedykolwiek coś było?
Nie robię tego dla Ariadny.
Zawsze mówiłeś, że musimy zarobić więcej pieniędzy,
a to sposób, by trochę wygrać.
To prawda.
Jasonie, Heptarian walczył w pankrationie
odkąd był chłopcem i nigdy nie przegrał.. nigdy.
Zrobię to i nieważne, co myślicie.
Nie masz szans.
Pankration nie jest jak inne potyczki.
Wymaga miesięcy ćwiczeń.
Więc lepiej zacznijmy.
Więc muszę jako pierwszy dostać nóż?
To wszystko.
To było nieuczciwe!
Mówiliśmy ci, nie ma reguł. Spróbuj ponownie.
Uważaj, za tobą!
Och, tak! Jak odebranie dziecku mleka.
To oszukiwanie!
- Mówiliśmy ci... - Żadnych reguł. Rozumiem.
Jeszcze raz.
Chyba się poprawia.
W niewielkim stopniu.
Wasza Wysokość.
Masz, o co prosiłam?
Istotnie.
Bez smaku, bez zapachu, jak opisane.
A efekty nie są natychmiastowe?
Tak stopniowe, że na początku mogą nie zostać dostrzeżone -
okazjonalne bole głowy, ogólne bóle, nic więcej.
Po kilku miesiącach, mogą wypaść włosy, swędzieć skóra głowy,
umysł stanie się zmieszany.
Wszystko sprowadzi się łaskawie do snu, z którego nikt już się nie zbudzi.
Mam nadzieję, że Wasza Wysokość będzie pamiętała, o moich usługach dla niej.
Wręcz przeciwnie, Dymasie, uczynię wszystko, aby zapomnieć
że kiedykolwiek się spotkaliśmy.
A jeśli cenisz swe życie, radzę uczynić podobnie.
Rozumiesz?
Wasza Wysokość.
Co robisz?!
Musicie kiedyś ze sobą porozmawiać.
Czy pomachała?
Nie.
Spróbuj ponownie.
Już jej nie ma.
Nigdy więcej się do mnie nie odezwie.
Po prostu spróbuj do niej podejść.
Nie masz pojęcia, jak funkcjonuje ludzkie serce, co?
Właściwie to bardzo interesuje mnie anatomia.
Błagajmy bogów, aby nie dostał Harmona w pierwszej rundzie.
Albo Heptariana.
Każdy z was wybrał los, a teraz niech bogowie wybiorą wasze przeznaczenie.
- Oszust! - Herculesie!
Nie słyszał mnie.
Tak!
Ja go tego nauczyłem.
Właściwie to byłem ja.
Nie zbliżaj się za wcześnie!
- Miał szczęście. - Szczęście?!
Jason jest szybki, ale nie może tylko na tym polegać.
Musi pomyśleć, zanim zadziała.
Jason!
Możesz poruszyć?
Okład powinien pomóc.
Medusa.
Herculesie.
Mogę wejść?
Tak, tak, oczywiście.
Mam składniki, o które prosiłeś. Herculesie!
Przepraszam, przepraszam...
Dziękuję.
Zioła złagodzą ból
a okład powinien zmniejszyć obrzęk.
To nie pomoże.
I nagle stałeś się ekspertem w sztuce uzdrawiania?
Widziałem to już, na ringu zapasów.
Ramię jest oddzielone.
Trzeba je umieścić z powrotem.
Pokażę ci. Nie martw się. To nie będzie bolało.
Podobno nie miało boleć!
Pozwoliłbyś mi to zrobić, gdybym ci powiedział? Spróbuj teraz.
Gdzie się tego nauczyłeś?!
Podłapuje się takie rzeczy.
Nadal potrzebuje się wzmocnić. Masz imbir?
I miętę.
Trzeba je pociąć i rozetrzeć z kolendrą.
Pójdę po pistel.
Meduso, czy to oznacza, że teraz się do mnie odzywasz?
- Nie. - Racja, dobrze. Tylko sprawdzałem.
Chłopak jest głupcem, że się miesza.
Ale za to jestem wdzięczny. Wielką przyjemność sprawi mi
zniszczenie go przed obliczem całej Atlantydy.
Tylko upewnij się, że zrobisz to czysto - tłum nie może obrócić się przeciwko tobie.
- To dzisiaj było niepotrzebne. - To pankration.
Jeśli masz się stać królem, Heptarianie,
musisz zachowywać się jak...
Ariadno!
Gratulacje, mój panie. Wygląda na to, że bogowie rzeczywiście się do ciebie uśmiechają.
Mam nadzieję. Czy będziesz obecna jutro?
Za nic na świecie bym tego nie przegapiła.
Będę o tobie myślał podczas zmagań.
Wybaczcie proszę, czuję się dość zmęczona.
Oczywiście. Dobrej nocy, Ariadno.
- Mój panie. - Dobrej nocy.
Czy nie mówiłam ci, że się opamięta?
Poczuję się znacznie szczęśliwszy bez Jasona.
Zapomnij o Jasonie. Gdy będziesz królem, możesz z nim zrobić, co ci się podoba.
Do tego czasu, skoncentruj się na zadaniu.
Oczywiście. A jak miewa się Minos?
Zdrowie króla nie jest już takie jak kiedyś.
Ale będę się nim opiekować aż do samego końca -
możesz być tego pewny.
Zbyt ciężko pracujesz, mój panie.
Są pewne sprawy stanu, które tylko król może rozstrzygnąć -
choć zbyt wiele, jak czasem odczuwam.
Ale jak długo jesteś przy mym boku, brzemię wydaje się nieco lżejsze.
Przyniosłam ci coś na odświeżenie się.
Jesteś bardzo miła.
Ludziom podoba się pankration, nie sądzisz?
Niewątpliwie.
Nawet Ariadna zdaje się zainteresowana.
Wolałbyś, abym przyniosła ci coś innego, mój panie..?
Nie, nie, to wypiję bardzo chętnie. Dziękuję.
Co z nim?
Nadal gorączkuje - ale przynajmniej śpi.
Może nie powinien jutro walczyć.
Nigdy by na to nie przystał.
Ale jeśli jest ranny...
Jason raczej przegrałby walkę niż stracił twarz wycofując się.
Dlaczego?
Myśli, że walczy o rękę Ariadny.
Ale musi wiedzieć, że nie ma nadziei.
Gdy jest się zakochanym, nie ma czegoś takiego jak brak nadziei.
Powinieneś się trochę przespać. Zastąpię cię.
- Nie powinienem go zostawiać. - Nie ufasz mi?
Nie to miałem na myśli.
Wiem.
Więc dotrzymam ci towarzystwa, jeśli nie masz nic przeciwko?
Dlaczego to robisz, Herculesie?
- Nie może zmarznąć. - Nie o to mi chodziło.
Gdy byłem w wieku Jasona, myślałem, że byłem najszybszy, najsilniejszy,
najbardziej zwinnym człowiekiem w Atlantydzie.
Nikt na arenie nie mógł mnie pokonać.
Wiem, co myślisz - "Co się stało?"
Nie... Nie.
Chcesz poznać prawdę?
Nigdy nie byłem tym człowiekiem.
To wszystko zostało zmyślone, to tylko historie, które o sobie opowiadałem
komukolwiek, kto chciał ich wysłuchać.
Ale u Jasona to coś prawdziwego. Jest wyjątkowy, Meduso.
A moim zadaniem jest dopilnować, by taki pozostał.
Cokolwiek będzie trzeba zrobić.
Ale jeśli kiedyś mu to powiesz, oczywiście będę musiał cię zabić.
Tak!
Och, tak!
Dobrze się spisałeś. Tłum cię kocha.
Czy to boli?
Wszystko boli.
Nie możesz tak dalej robić.
Ariadno!
Walczyć ponownie to szaleństwo.
- Nic mi nie jest. - Mogłeś zginąć!
Nie będę o tobie myślała gorzej, jeśli się wycofasz.
Złożyłem obietnicę, świętą przysięgę Posejdonowi.
Proszę...
Nie zmienię zdania.
Niech bogowie będą z tobą.
Wstyd!
Harmon to stara wyga.
Wie, że jeśli cię znokautuje, to będziesz leżał.
Trzymaj się z dala, zmęcz go.
Wtedy, gdy zobaczysz jak się odsłania, uderz. Rozumiesz?
Dobrze. Poradzisz sobie.
Tak, tak, tak!
Tak!
Mieszkańcy Atlantydy,
jak mamy w zwyczaju, rudna finałowa odbędzie się jutro o świcie.
Zwycięzca odbierze nagrodę, przegrany...
pogodzi się z bogami.
Obserwowałem Heptariana i za każdym razem używa tej samej sztuczki -
Odwraca uwagę, potem wykonuje ruch.
Jeśli mogę uniknąć wpadania w pułapkę...
Jason. Jason! Nie możesz wygrać.
Nie, myślę, że mogę. To tylko kwestia wykorzystania jego słabego punktu...
Nie możesz wygrać, ponieważ Heptarian nie może przegrać.
To sługa Posejdona, zaręczony z córką króla.
Musisz pozwolić mu pozostać zwycięzcą.
Ale przysięgałem Posejdonowi, że...
Jeśli wygrasz, naprawdę myślisz, że król odda ci rękę Ariadny?
I będziecie żyli długo i szczęśliwie na łonie rodziny Minosa?
Zginąłbyś przed zmierzchem. Wszyscy byśmy zginęli.
Przykro mi, nie ma wyboru - musisz przegrać.
Za kogo się modlisz?
Za nikogo szczególnego...
Jasona. Boję się o niego jutro.
Czy bogowie będą mu sprzyjać?
Nie jestem Wyrocznią...
… ale ma większą siłę, niż możesz sobie wyobrazić.
Czy pomodlisz się za niego także, Melasie?
Już to zrobiłem, moja pani.
Naprawdę mu zależy, prawda?
Tak.
Jest gotowy.
Jason...
Nie chcę wiedzieć.
Chciałem tylko powiedzieć - powodzenia.
Chciałbyś się z kimś pożegnać?
Tylko z tobą.
Nieźle, lecz zasmucająco to nie wystarczy.
Zabierz się za to, do nóg!
Żegnaj, Jason.
Tak, tak!
Zabij mnie, a znienawidzą cię na zawsze.
Masz szczęście, Jason.
Ale szczęście nie trwa wiecznie.
Postąpiłeś słusznie.
A co z tego mam?
Prawda. Nadal jesteśmy bez grosza.
Bądź wdzięczny. Nadal tu jesteś.
Jeśli byś wygrał, wątpię czy by tak było.
Dlaczego? Dlaczego tak miałoby być?
- Ponieważ takie są zasady. - Mówiłeś, że nie ma zasad.
Zasady życia, Jason, nie pankrationu.
Ja...przyszłam sprawdzić, jak się miewa Jason.
Z jego ramieniem już lepiej, ale nadal wiele trzeba
zrobić z jego szyją i martwi mnie jego lewa ręka...
Herculesie!
Musimy iść po, trochę pszczół.
- Pszczół? Dlaczego pszczół?! - Tylko to przyszło mi do głowy!
Widziałem cię na arenie, i dlatego nie...
Wiem... dziękuję.
Ariadno...
Proszę, nie.
Przyszłam ci to oddać.
Rozumiem.
Nie mogę tego zatrzymać... nawet jeśli bardzo tego pragnę.
Dlaczego nie zabiłeś Heptariana gdy miałeś okazję?
To tylko pogorszyłoby sprawy.
Dziękuję.
Za co? Niczego nie zrobiłem.
Niczego nie osiągnąłem.
Dałeś mi siłę.
Nie rozumiem...
Ojcze?
Ariadno.
Ojcze, muszę z tobą porozmawiać.
Co chcesz powiedzieć, moje dziecko?
Heptarianie, przepraszam, ale nie mogę za ciebie wyjść.
Co to ma znaczyć?
Bogowie jasno objawili dziś swą wolę.
Ten związek nie jest pobłogosławiony.
Bylibyśmy głupcami pozwalając mu trwać.
Ariadno!
- Pozwól jej mówić. - Ty też musiałeś to czuć, Heptarianie?
Jesteś mężczyzną z wieloletnim doświadczeniem w walce. Nadrzędnym wojownikiem.
A jednak pojawia się nieznany chłopak...
Tylko bogowie mogli być odpowiedzialni za wynik walki.
Mieliśmy porozumienie.
A teraz bogowie nas postawili właściwie.
Szczerze w to wierzysz?
Tak.
Więc musimy poddać się mądrości większej niż nasza.
- Związek musi zostać złamany. - Ale, mój panie... Mogę...?
Jedynie głupiec nie słuchałby bogów.
Chodź, znajdźmy kapłana i naprostujmy to.
Mój panie, jeśli moglibyśmy to jeszcze przedyskutować...
Ty głupia, głupia dziewczyno!
Naprawdę myślisz, że możesz mi się sprzeciwiać?
Już się ciebie nie boję.
Już nikogo się nie boję, a dzisiejszy dzień mnie tego nauczył.
Więc jesteś głupsza niż możesz sobie wyobrazić.
Nastęonego roku uczestnicy byli tak przerażeni, że
odmawiali walki ze mną.
Nie mogli znaleźć nawet jednego przeciwnika.
Herculesie, to nieprawda.
Przysięgam na życie matki.
- Chwila, myślałem, że mówiłeś coś, o nie znaniu matki? - Wiedziałem o niej.
Czy kiedykolwiek naprawdę brałeś udział w pankrationie?
- Absolutnie... - A nie tylko oglądałeś?
- I jadłeś darmowe placki? - Albo piłeś darmowe wino?
- Przysypiałeś pod ławkami? - Oczywiście, że tak.
Słyszałam to wiele razy - Hercules był najszybszym,
najsilniejszym, najbardziej zwinnym mężczyzną w mieście.
Zazdrościli mu wszyscy uczestnicy. Każdy to wie.
Naprawdę?
Tak, naprawdę. Masz szczęście, że jest twoim przyjacielem.
- Ja też. - Nie zasługuję na ciebie Meduso.
Życie nie jest sprawiedliwe, prawda?
Nie mogłaś nic zrobić, Ariadno. Nikt nie mógł nic zrobić.
Nie rozumiem.
Mówią, że biedna dziewczyna odebrała sobie życie.
Kiedy? Dlaczego?!
Wygląda na to, że nawet pomimo faktu, że wybaczył jej król,
zbyt głęboko odczuwała wstyd.
Nie zrobiłaby tego,
nie zrobiłaby!
Przykro mi.
Wiem, że byłyście blisko.
Najważniejsze teraz jest zrobić co tylko możemy dla jej rodziny,
nie sądzisz?
W następnym odcinku:
To Furie.
Stój! Stój!
To mój brat.