MUNSTROAK
Ez dizuegu gezurrik esan, lagunak.
Benetako munstroak agindu dizkizuegu: bizidunak, arnasdunak.
EZPATAJALEA
Farre egiten diezue, beldurra diezue,
baina jaiotzean ezbeharra izanda...
haiek bezalakoak zintezkete.
Ez zuten eskatu mundura etortzea,
baina mundura etorri ziren.
Lege mailako arau bat dute.
Haietako bat iraintzea...
denok iraintzea da.
Orain, lagunak, sar zaitezte hemen...
gauza harrigarriena ikusteko...
munstro bizidun zirraragarriena...
inoiz ikusi ez dena.
Lagunak,
behinola emakume ederra izan zen.
Hura maitatzeagatik printze batek bere burua hil zuen.
"Aideko Pauma" esaten zioten.
Sekula ikusi dudan emakume handi ederrena da.
Hara, bestea.
Jeloskor izan beharko nintzateke.
- Ez tontakeririk esan. - Ez tontakeririk esan?
Ikusiak ditut halakoak nire Hansi begi-keinuka.
Baina ez naiz jeloskor.
Frieda, maitea,
nire begiak andre bakarrarentzat dira,
emaztetzat eskatu nuen hura.
Fräulein Frieda?
Nitaz farrezka ari zara?
- Zergatik? Ez, monsieur. - Milesker. Pozten naiz.
- Zergaitik egin beharko nuke zutaz farre? - Jende handi gehienak hala egiten du.
Ez dira konturatzen gizona naizela eta sentimentu berdinak ditudala.
Eskerrikasko.
Oso atsegina zara, monsieur.
- Polita! - Utzi.
Zatoz ni ikustera noizbait eta ardotxo bat hartuko dugu elkarrekin.
Milesker, Fräulein Cleo.
Zahartzen ari zara, Jean.
Seguraski bart gehiegi afalduko zenuen eta orain zure irudimenak...
Baina, Monsieur Duval, hasieran ezin nuen begibistakoa sinistu.
Gauza beldurgarri eta bihurri mordoa arrastaka, marruka, farrezka...
Nahikoa da, Jean. Zer edan duzu bart?
Ezer ere ez, monsieur, benetan.
Ziur nago Frantzian legeren bat dagoela halakoak jaiokeran itotzeko agintzen...
- edo giltzapean gordetzeko. - Ongi da, Jean.
Nire lurretan halako zerbait badago, bidali egin beharko dugu.
- Tira, goazen. - Denak! ¡Tout de suite!
Alde hemendik, denok!
Ez al dakizue lur pribatuan sartzea lapurtzea bezalakoa dela?
Barkatu jauna. Madame Tetrallini nauzu.
Ume hauek nire zirkuan daude.
Umeak? Munstroak dira.
Zure zirkua. Ulertzen dut.
Eta monsieur, ahal dudanean,
eguzkitara ateratzea gustatzen zait...
olgetan egin dezaten... umeek bezala.
Gehienak haurrak baitira.
Haurrak.
Mesedez esandakoa ahaztu, madame. Lasai ibil zaitezkete.
Au revoir. Zatoz, Jean.
Milesker, monsieur.
Mila eta mila esker, monsieur.
Hau lotsa!
Zenbatetan esan dizuet beldurrik ez izateko?
Ez al dizuet esan...
Jaungoikoak bere ume guztiak jagoten dituela?
ROLLO ANAIAK AMERIKETAKO AKROBATAK
- Arratsaldeon, Madame Tetrallini. - Zer moduz, Madame Tetrallini?
Jende asko gaur.
Hor doa, hoiek paseatzera.
Munstro higuingarri andana jagoten.
"Afixetan agertzen diren bezalakoak...
"ikusiko dituzue barruan.
"Bizidun, arnasdun munstroak.
"Josephine Joseph, erdia andrea, erdia gizona."
Har ezazu zigarroa, Joseph.
Ezpainetako barra erori zaizu, Josephine.
Etzazu andrea haserrarazi, bestela gizonak sudurra hautsiko dizu.
Goazen. Bizkor. Mutil zintzoa.
Oker zaudete. Ez dut nik egin.
Zer, barregarria izan nahian edo?
Ez duzu ulertzen.
Dama erromatar batek...
Zezenetik jaitsi eta hazka hastea ere...!
Ezin al du dama erromatar batek hazkurerik izan?
- Zergaitik ez duzu bainua hartzen? - Egin dut, baina bainua zezenak behar du.
Uste dut emakumeak gustoko zaituela,
baina gizonak ez.
Oh Hans, bidali dizkidazun loreak... zein ederrak!
Ez zu besain ederrak, halere.
Milesker.
Eta Hans, ez dut eskatzea maite...
baina utziko zenizkit beste 1.000 libera...
Parisetik etorri beharreko dirua iritsi arte?
- Plazer handiz, Fräulein. - Eskerrikasko.
Gauean karabanara eramango dizut.
Ahaztu ezazu.
- Beharbada txantxetan baino ez nintzen ari. - Txantxetan?
"Zatoz, neskatxa, zainduko zaitut."
Eta nik sinistu.
Ahaztu ezazu.
Bazoaz, orduan.
Hori al da?
Beharbada txantxetan baino ez naiz ari.
Ez nauzu zu utziko, ez!
Neu naizelako bidaltzen zaituena!
Ez, hori ez. Nik emana da.
Mizkin halakoa...
Ez zaitez gero gauean etorri, bueltatzeko asmoarekin.
Nahikoa denbora eta diru galdu ditut dagoeneko...
zu bezaleko gauzekin.
Bai. Denbora zurea zen. Dirua berriz, nirea.
Esker txarreko urdanga.
Ongi da.
Zeri begira zaude?
Ez duzu sekula ikusi neska bat etxez aldatzen, ala?
Esan duen guztia entzungo zenuen noski.
Horixe.
Aurrera bada, farre egin. Farregarria baita, ezta?
Bai. Emakumeak farregarriak gara, ezta?
Denak urdangak, ezta?
Bai. Salbu eta guregandik dirua atera daitekeenean.
Arraioa...
Zein ote zara zu halakoak botatzeko?
Phrosorekin hitzegiten ari zara.
Ez zure lagun harroputz hoietako bat.
- Orain entzun nazazu. - Ez zen zuregatik.
- Norbaiti bota beharra nion. - Bai, neska guztiak berdintsuak zarete.
Bapatean erasotzen duzu, mizkina zara...
baina nolako negarrak ordaina jasotzen duzunean.
Lasai, txiki. Nahikoa!
Errua nirea da.
Nire buruarekin amorratuta nago...
haragi pakete horrekin maitemintzearengatik.
Beraz azkenean ulertu al duzu?
Farregarriena da, emakume gehienek ez duzuela garaiz ulertzen.
Zahartu arte itxaroten duzue, inork nahi ez zaituzten arte.
Izan ere, denbora gehienean ez gaitu inork nahi.
Paretik kendu duzulako poztu beharko zinateke.
Ez zara hain itsusia ere.
Ez etsi, segi saiatzen. Lortuko duzu.
- Zure aukera badator. - Badator? Badoa, esan nahiko duzu.
Segi, bada, hortxe eserita, zure buruari kupida erakusten.
Ez. Eta ez iezadazu sekula esan hori egiten dudanik.
Ongi da.
Baina gauza bat, etzazula zurrut gehiegi egin hau ospatzeko,
poz klase horrek ez baitio inori mesede egiten.
Aditu?
Aditu dut.
Mutil ona zara.
Ziur egon zaitezke. Operazioaren aurretik harrapatu behar ninduzun.
- Kaixo, Phroso. - Hara, hara, hara.
- Bihar al da egun handia, Daisy? - Bai, ahizpa ezkonduko da.
- Eta ni emozioz betea nago. - Hau erraz emozionatzekoa da.
- Roscoe mutil ona da. - Txantxetan ari da.
Pila bat gustatuko zaio hobeto ezagutzen duenean.
Horrek zerbait gogoratu dit.
Itxi begiak, Violet. Ea, itxi itzazu.
- Zer egin dut? - Daisyren besoan atximurka.
Nola dakizu hori?
Nagusia deika ari da.
Zer, mutiletan ala?
Hori ez dut batere gustoko.
Tira, bizkor. Ez dugu denbora asko.
Beraz pailazo merke horrekin flirtean zeunden, ezta?
- Ez. - Trikimailua egiten ari zitzaidan.
Zu isilik.
Ahizparekin ezkonduko naiz, ez zurekin.
- Zurekin konfidantza gehiegi ikusi diot. - Goazen, Daisy.
Ez horixe. Hemen geldituko da.
Ez, ez du egingo. Alde egin behar dut.
Beti erabiltzen duzu hori...
aitzakia bezela.
Nora zoaz?
Ez diozu jendeari asko begiratzen, ezta?
Bai, zu ikusi zaitut.
Beraz horrela egin behar da.
Zu harrapatu beharra dago.
Eta?
Zatoz barrura.
Hartu zerbait edateko.
Ederto.
Zerbait jateko gogorik?
Nik beti.
Prosit.
Zenbat?
Ez dut gose handirik. Sei bat.
Nola gustatzen zaizkizu?
Horrela ez dago txarto.
Nolako indartsua zaren. Hainbeste estututa akabatu behar nauzu.
Eta zuk gustokoa duzu.
Arnasik gabe utzi behar nauzu.
Zu...
Hemen duzu beste zerbait begiarentzat.
Baina Hans, nire Liebchen, ez duzu entzun...
esan dudan hitzetatik batere.
- Hans? - Bai, Frieda?
- Ez didazu ezer aditu. - Bai, egin dut, Frieda.
Zer esan dut?
Esan duzu... Zer esan duzu?
Esaten ari nintzen, gaur ez zenukeela hain zigarro handia erre behar.
Bart arratseko saioan ahotsa gaizki zenuen.
Mesedez, Frieda, ez iezadazu esan zer egin behar dudan.
Zigarroa nahi dudanean, zigarroa erretzen dut.
Emakume batek ez dit agindurik emango.
Elkarrekin gaudenetik lehenengo aldia da...
horrela hitz egiten didazula.
Zergatik?
Friedchen, barkatu, ni...
- Hemen da gure kafea. - Hona.
- Bost azukre koxkor bakoitzean. - Zer? Bost koxkor?
Ziminoak Parisetik ekarria?
Bai, Parisetik. Oso ongi ari gara.
Baina ez dut fruta maite.
Asko jan beharko zenuke. Ona da.
Hurrengoan xanpaina maite dudala esango diot.
- Nor da? - Hans.
- Nor? - Hans.
Maitea, zuk bidalitako fruta saskia zoragarria da.
Baina orain... bainua hartzen ari naiz.
- Ezin duzu beranduago etorri? - Bai, Fräulein.
Eskerrikasko, maitea.
Dena alferrik galduko duzu entzutzen bazaitu.
Zer gertatzen da? Ez zaude kantari, ohi duzun bezala.
Hain lixiba handia dut gaur...
Nola dabil Hans?
Hans nola dabilen galdetu dizut.
Hans ongi dago, danke.
Frieda, zerbait txarra? Zer da?
Ezer ere ez. Soilik...
Kleopatra hori... Nire Hans...
- Ezin dut esan. - Oraindik Hansen atzetik dabil, ezta?
Bai. Beti irrifarrez ari zaio.
Tira, nik dakiten bati irrifar egin ezkero...
hortz berriak erosi beharko ditu.
Zergatik egon behar gara emakumeok beti kezkatuta?
Horrela izan da beti. Eta uste dut horrela jarraituko duela.
Bai. Ni ondoan nagoela ere ez du inolako lotsarik.
Beti nik entzuteko moduan aritzen da:
"Eskerrikasko lorengatik, maitea".
"Milesker, maitea", hau dela eta...
eta "milesker, maitea", hori dela eta.
Beti Hansek emandako zerbaitengatik.
Ez kezkatu, Frieda. Hansek ez du bera maite.
Behor halakoa.
Bai, baina Hansen atzetik jarraitzen du.
Hori da nire kezka.
Zergatik ez galtzerdi larrosak?
Izan ere, bitxi dizdiratsuekin gorputza nabarmenago gelditzen da.
Nein. Galtzerdirik ez.
Galtzerdirik gabe.
Badakizue, gauza leun, gardena, zereko zera hori.
Gorputza bistan uzten duena.
Zergatik ez Lady Godiva bezala?
Ja, hori da. Eta nire zezenaren gainean esertzeko kontratatuko dut.
Dummkopf! Zer duzue sorbalden gainean buruaren ordez?
Gazta suitzarra?
- Zer da, Kleo? - Uste dut bart sorbalda bihurritu nuela.
Igurtzi nazazu, bai?
Harantzago.
Behean.
Gorago.
Zein gozoa den inork igurztea.
- Gure txartelak, anderea. - Zertarako?
Berlingo bi igurtzilari gara.
Zerbait gogoratu dit horrek. Bart zurekin amets polita egin nuen.
- Hala egin zenuen? - Bai.
Bainujantzian zeunden, arroka gainean zutik, estatua bezela.
Haizeak zure ilea astintzen zuen eta olatuak ingurua bustitzen zuten.
Eta zure gorputza. Nola zirauen zutik. Irudi ederra zen.
Aizu... gorputz ona duzu, bada.
Hala uste al duzu?
- Horixe. - Phroso.
Esan nizun gag hori frogatu al zenuen?
Bai, eta arrakasta handiz. Igo hona, Johnny. Erakutsiko dizut.
Zuk esandakoa egin nuen eta farrez lehertu ziren.
Begiratu hau, Venus.
- Kaixo, Venus. - Kaixo, Johnny.
Phroso, amets gehiago egin al zenuen?
Gero ametsa aldatu zen. Parisen geunden.
- Paris? - Bai, operan, eserleku onenetan.
- Denok ongi jantzita. - Nik zer jantzi nuen?
Ni zera baino eleganteago. Denok niri begira.
Esaten zuten: "Phroso da, pailazoa".
Eta ni lotsatuta.
- Nitaz zerbait zioten? - Horixe.
- Zer zioten? - Jo nazazu.
Aurrera. Jo nazazu.
Buruan. Jo nazazu.
Horrela da. Zuretzat ez da farregarria.
Tristea da, ezta? Farre baino, espantuka hasiko dira honekin.
Ez.
Noiz? Ea bada!
Goazen, Venus. Andre bizardunaren haurra jaio da!
- Bai ederra, ezta? Zer da? - Neska.
Zoragarria da. Eta bizarra izango du.
- Aita harroa nola dago? - Ederto.
- Zer izan da? - Neska.
Zorte hobea hurrengorako. Beharbada bizardun pare bat izango dituzu.
Hortan nabil.
Arren, Violet, ez haserretu gehiago berarekin.
Zerbait esatera doanean utzi iezaiozu.
Ez iezaiozu utzi tar-tar-tar egiten ordubetez.
Nik esandakoa egingo duzue. Neure etxeko jefea ni naiz.
- Jefe erdia, esan nahiko duzu. - Mesedez, Violet.
Entzun. Ez dut nahi inguruan darabiltzazun arlote hoiek...
nire emaztearengana hurbiltzea.
Ixo. Lotu gure soinekoa.
Beti zerbait, soinekoa lotzea ez bada, beste gauza bat izaten da.
Eta beste zerbait. Gauero mozkortzeari utzi behar diozu.
- Hala da? - Bai.
Ez dut nire emaztea egun erdiz ohean izango zure ajea dela eta.
Daisy, goazen hemendik.
Ez. Bera hementxe geratuko da.
Goazen. Alde egin behar dut.
Beti erabiltzen duzu hori... aitzakia bezela.
Kleopatra ez da gutako bat.
Berarenzat gu gauza higuingarriak baino ez gara.
Hansi tu egingo lioke hark oparirik egingo ez balio.
Egin dezala.
Saia dadila gutako bati zerbait egiten.
Arrazoia duzu.
Ez gaitu ezagutzen, baina ezagutuko gaitu.
Hemen duzu.
Begizeharka...
Madame Tetrallini guri begira harrapatu nuen.
Badaki gure espektakulua onenetakoa dela.
Eta ez bakarrik antzezpenarengatik.
Pertsonalitatea dugu, saltzaile onak gara.
Azken txalo zaparrada sekulakoa izan zen.
Hemengo inork ez dakiena esango dizut.
Denbora galtzen ari gara zirku honetan.
Etorkizun hobea izan dezakegu.
Ikusi bihar, saio berritua dugu.
Bekainarekin zerbait egiten ikasi al duzu?
Schlitze, bai soineko polita. Gaur itxura ederra duzu.
Edozein mutil maiteminduko zenuke.
Badakizu zertaz ari naizen? Zu.
Neska txintxoa bazara, Parisera heltzean kapel handia erosiko dizut...
luma luze eder batekin.
- Kaixo, Elvira. - Kaixo.
Kaixo, Jennie Lee. Begira.
Ez al da zoragarria Schlitzeren soinekoa? Polita da, baietz?
Parisera heltzean, luma luzedun kapela handia erosiko diot.
Eta neska txintxoak bazarete, luma handiagoa duen kapela erosiko dizuet.
Zer gertatzen da, Schlitze?
Barkatu, Schlitze.
Ikusi al duzu? Gaur hor egon da berriz.
Azken herritik atzean etorri zaizu.
Bai; eta Eddie konturatu ezkero borroka izango da.
- Ez da zure errua. - Hemen zaude, Frances.
- Ohera joana zinela uste nuen. - Kaixo, Rollo.
Kanpoan jende hotsa entzun al duzu berriz?
Karpa sutan zela ematen zuen, baina ez.
Rollo Anaiak ziren, jendea aztoratuz.
Herri guztietan berdin da, ordea.
Ohituraren ohituraz, monotonoa ere ba da.
Biharko gure saioa ikus ezazue.
Kontuz. Etzazula ezer galdu.
- Hara nolako dirdira duen. - Zure begiek bezala.
Dantzariak, alaiak, burbuilak bezala.
Ederra.
Bai ona.
Frantziako mahasti finenetatik ekarria.
Eta niretzat apropos eskatu duzu?
Mundu osoko emakume ederrenarentzat.
Maitea.
Kaixo txiki. Non izan zara denbora guzti honetan?
Farregarria zara, Phroso.
- Batzutan grazia handia duzu. - Ba dakit.
Mundua farrezka jartzen dut burua erabiltzen dudalako.
Gag dibertigarriak asmatzen ditut. Mundua alaitzen dut.
Pailazokeriak artea dira, nirekin.
Zergaitik kapela? Buruan hotzik?
- Elkarrekin ateratzekotan ginen. - Guztiz ahaztua nuen.
Bada, orain hau amaitu beharra dut.
Bizkor ibili, bai? Apropos prestatu naiz.
Barkatu, txiki. Orain ezin dut.
Beste momentu baten egingo dugu.
Etzazula horrela hartu.
Idea hau bapatean etorri zait. Amaitu beharra dut.
- Farregarria, ezta? - Lehertu beharrean nago.
Tira.
Ea, laztana.
Ea, ea...
Horrela askoz hobeto.
Lehenengo aldiz egin duzu hori.
- Ez da gogoa izan dudan lehenengo aldia. - Bai?
Ez dit inporta aitortzea: luzaroan nenbilen hau egiteko gogoz.
- Orain prest al gaude, Venus? - Bai.
- Dena prest. - Bai.
Mesedez.
Ez duzu nire zorionik nahi?
- Bai, baina ez dakit zer esan. - Esan baietz, maitea.
Egingo duzu?
- Bai. - Oh, Violet.
Zergatik zaude marmarka? Emazte ona duzu. Zoriontsua zara.
Nire koinatarengatik da.
Gauean esna egon nahi izaten du, irakurtzen.
- Gogorra da hori. - Gogorra? Ez dakizu ongi...
- Gabon, maitea. - Gabon, Fräulein.
Kleo dietan hasi da.
- Milesker zure hitzengatik. - Badakit Violet zoriontsu izango dela.
Hemen da Roscoe.
- Kaixo. - Roscoe, hau Rogers jauna da.
Pozten nau zu ezagutzeak.
- Violetekin ezkonduko da. - Bai?
Bai, etor zaitez gu bisitatzera egunen baten.
Milesker.
Zu ere etor zaitez gu bisit...
Etorri zu ere.
Egingo dut. Eskerrikasko.
Nor da?
Frieda naiz, Hans.
Sar al naiteke?
Bai, Frieda.
Hemen nago ni, baina ez dakit nola esan...
nola ulertarazi.
Jakingo bazenu nola sentitzen naizen, Hans,
hura dela eta zuregana etortzeko.
Frieda, sentitzen dut.
Ez dizut minik egin nahi, baina ich kann es nicht helfen.
Zoriontsuago izango bazina, Hans,
ez nintzateke kezkatuko.
Baina zoriontsu naiz, Frieda. Ez naiz sekula zoriontsuago izan.
Ez, Hans. Hala uste duzun arren.
Hark ezin dizu zorionik ekarri.
Frieda, zuk ez dakizu hori.
Bai, ba dakit, Hans.
Hala uste duzu hura hain ederra delako eta ni hain...
Ez esan gehiago, Hans. Mesedez.
Niretzat, zu gizona zara.
Harentzat, berriz, farre egiteko aitzakia zara.
Zirku osoa txantxetan ari da zuen bion artekoarekin.
Egin dezatela farre. Zerri halakoak.
Maite dut. Horrek ez dit minik ematen.
Niri bai, ordea.
Frieda, koldarra izan naiz.
Hasieratik esan behar nizun.
Barkatu mesedez.
Bai, Hans, barkatzen zaitut.
Bakarrik zure zoriona nahi dut.
Orain ez arduratu, ados?
Ez naiz arduratuko.
Polita. Oso polita.
Platinoa da!
Arraioa, nondik ateratzen ote du dirua zapaburu horrek?
Hara bestea, orain erreparoekin.
Zer ardura dizu dirua nondik datorren?
Zenbat balio du?
Eskumuturrekoaren truke 500 $ eman zizkiguten baina honekin milaka lortuko ditugu.
Uste dut hurrengoan larruzko berokia eskatuko dudala.
Nire ustez... zimino horrek zurekin zerbait nahi du.
- Jeloskorra? - Ni?
Zomorroa bezela zanpatuko nuke.
Hura da. Bidaliko dut. Alde, bizkor.
Sartu.
Zer nahi duzu?
Hansi buruz da.
Eta? Entzuten nago.
Hark ez daki ezer.
Denok farrezka ari dira zutaz maitemindu delako.
Segi.
Nik badakit zuretzat bakarrik jolasa dela,
baina Hansek ez daki.
Konturatzen denean,
ez da berriz zoriontsu izango.
Zergatik uste duzu niretzat jolasa baino ez dela?
Zu handia zara. Hain ederra...
Hans, berriz, hain da txikia...
hain moñoñoa.
Tira, beharbada berarekin ezkonduko naiz.
Ezkontzen bazarete begiradak eta farreak zeuretzat izango dira.
Bai ongi. Desberdin izatea baino hoberik?
Kleopatra,
aideko erregina, "ifotx" batekin ezkondua.
- Ipotxa. - "Ifotxa"!
Hansek ez dizu axola.
- Dirua da. - Dirua?
Hara, asmatzaile txikia.
Heredentzian jasotako dirutzaz hitzegin dizu.
Hitza eman zidan...
zirkua utzi aurretik ez ziola inori esango.
Dirutza?
Zuk ere badakizu orduan.
Tira, ezingo naiz horregatik Hansekin haserretu.
Ez. Ez duzu halakorik egingo.
Egon, eta ikusiko duzu.
Mesedez. Ezin duzu.
Dirutza. Ziminoak bilioiak balio ditu, seguru!
Dirutza. Nork eman dezake gehiago?
Dirutza. Eta horrela dut.
Hans alu txiki horrek... hark bai jakin, isilik egoten!
Berarekin ezkon ninteke.
Hark baietz esango luke.
Nanoak ez dute indar asko.
Gaisotu liteke.
Nola?
Nolabait egingo genuke.
Listo. Ba dakit.
EZTEI EGUNA
Ea, txikitxoa. Edan dezagun.
Zurrut handi gozoa egin. Aurrera.
Isilik! Isildu mesedez!
Eh, Koo Koo, utzi besteei ere.
Oso ongi!
Oso ongi, maisua.
Baltsa mesedez.
Erakuts iezaiozu, Volcano. Jo eta erre!
Gure eztei gaua.
Hau zirrara.
Sekulan ez nuen usteko holako zoriona izango nuenik.
Zoriona?
Nik bai zoriona.
Nire Hans txikia.
Nire Kleo zoriontsua da.
- Zoriontsu. - Zoriontsu?
Oso oso zoriontsua.
Zu musukatzeko adina, astakirten adeitsua.
Nire begi berdedun munstro txikia.
Senarra jeloskor dut.
Maite nau.
Zatoz, nire maitale txikia.
Edan ezazu zure emazte maitearen zoriontasunarengatik.
Adi!
Gutako bat bihurtuko dugu.
Maitasun kopa bat.
Onartzen dugu, gutako bat.
Onartzen dugu
gutako bat.
Haietako bat bihurtuko zaituzte. Bai zortea.
Onartzen dugu!
Gutako bat!
Haietako bat bihurtuko zaituzte, maitea.
Zikinak...
munstro adurtiak!
Alde hemendik!
Zuek! Kanpora!
Alde! Entzun duzue! Alde!
Nazkagarriak!
Zuetako bat, ni?
Zer egin behar duzu?
Zer zara, gizona edo haurra?
Mesedez. Ni lotsarazten ari zara.
Lotsatua. Zu?
Hamaika ikusteko jaio gara!
Zer egin behar dut? Zurekin jolastu?
Amak zalditxoan eraman behar al zaitu?
Hori da. Zalditxoan.
Zatoz, nire euli-kakatxoa.
Amak zalditxoan eramango zaitu.
- Goazen. - Arre.
Ahaztu ezazu, Hans.
Damututa dago, eta ni ere bai.
Ez al dizut esan mozkor zegoela?
Ez al dizut esan, soilik ongi pasatzen ari ginela?
Mesedez.
Ulertzen dut.
- Dena. - Ez, ez duzu ulertzen.
Benetan, Kleo eta nire artean ez dago ezer.
Ixo.
Ez al duzu nahikoa min eman gaurkoz?
Ez al zara konturatzen zer egozten zaidan?
Ez dut onartuko egin ez dudan gauzaren errua.
Ez dizut errua botatzen, Kleo.
Ezta Herkulesi ere.
Errua nirea da bakarrik.
Neurea.
Hori da hitzegitea.
- Gizonki hitzegitea. - Ergel halakoa.
Konturatu behar nintzen...
nitaz farre besterik ez zenuela egingo.
Laztana, nahiago nuke trapeziotik erorita lepoa haustea...
zuri bihotzean min ematea baino.
Ulertzen al duzu orain? Txantxetakoa zen.
Gure ezkontza...
txantxetakoa?
Orain harrapatu diot grazia.
Hans ipotxa.
Hans... ergela!
Esaiezu dibortzio-auzitegikoei. Baietz haiek farre egin.
Alde guztietan, denak farrezka ari dira.
- Gehiegi eman diozu. - Ez.
Badakit zertan ari naizen.
Ea, jaso ezazu.
Doktorea, zer du?
Zerk eragin du hau?
Pozoinak.
Kasu larria. Ptomainarekin pozoindu dute.
Doktorea, orduan txarto egin al dut...
mustarda-ura ematean?
Ez. Seguraski horrek salbatu du.
Sekula ez du horrenbeste edan,
baina berak etengabe ateratzen zion edaria.
Edaria?
Hobe luke Kleok medikuari esatea zer bota zion bart ardoari.
- Zertaz ari zara? - Ardoari bota zion zera hortaz.
Burutik jota zaude.
Ezingo duzue ihes egin. Poliziari kontatuko diot.
Zure jendea salatuko al duzu?
Nire jendea zirkoko lankide zintzoak dira.
Ez ipotx baten dirua kentzeko hura hilko luketen arratoi nazkagarriak.
Zikin halakoa...
Zure irudimenaren burutazioak dira.
Bai, izan daiteke.
Baina esan didatenez poliziak ez du irudimenik.
Ez nazazu derrigortu haiengana jotzera.
- Kleo. - Bai?
Gaur astebete...
ezkondu ginenetik.
Astebete, gauza haiek...
- esan nizkizunetik. - Ixo!
Esan nuenarengatik damututa nago.
Ahaztua dut.
Axola duen gauza bakarra zu ongi jartzea da.
Bai ongi zu nire ondoan zaudela, Kleo.
Zure botika prestatuko dut edo berandutuko zait.
Oraintxe nator, nire txikia.
Ez bakarrik sentitu.
Sekulan ez dut ahaztuko niregatik egiten ari zarena, Kleo.
Baina horixe da egin nahi dudana, maitea.
Orain joan behar dut.
- Kleo. - Bai?
Utzi atea zabalik, mesedez.
Bai, maitea.
- Gaur gauean. - Prest egongo dira.
Ongi da. Nire karabanara etorri.
"Zure botika prestatuko dut, maitea,
edo berandutuko zait".
"Zikinak...
munstro adurtiak".
- Zain dago. - Ongi.
Laster goaz.
- Zure irudimena da. - Ez.
Gero Herkules entzun nuen Kleori esaten: "Venusek gehiegi daki".
- Herkules? Venus? - Bai.
Milesker, Frieda.
Nire txikia, lo egin behar duzu.
Hobe zure lagunak joatea.
- Hemen ongi daude. - Ez, Hans.
Bihar etor daitezke.
Botika emango dizut eta lotara.
Segi, denok. Bizkor.
- Zer da hau? - Ekarri botila beltz txiki hori.
Botila.
Pozoin botila hau erosi zenuen... ni hiltzeko.
Phroso!
Alde, Venus!
Masailekoa eman beharko dizut hemendik bidaltzeko?
Alde, Venus!
Lagundu!
T. anderea!
Lagundu! Mesedez, lagundu!
Nola heldu zen egoera honetara, ezin da jakin.
Batzuk maitale jeloskorra izan zela diote. Besteek...
munstroen legea.
Beste batzuk berriz, ekaitza.
Sinis ezazue edo ez, baina hor duzue.
Baina, jauna, behin eta berriz zu ikusteko eskatzen ari dira.
Urte hauetan ez dut inor ikusi.
Ez al dizut esan?
- Bidal itzazu. - Ongi da, jauna.
- Ezin dut inor ikusi. - Barkatu, jauna. Ezin duzu sartu.
- Ez, jauna. Aginduak ditut. - Nork geldiaraziko nau? Sartu naiz, gainera.
Bai, egin dezakezu, Hansie, laguna.
Ikusi behar duzun pertsona bat dago.
Zergatik etorri zara?
Mesedez, Hans. Ez haserretu.
Venus eta Phroso oso atseginak izan dira nirekin.
Joan, mesedez.
Ezin dut inor ikusi.
Baina Hans, haiek geldiarazten saiatu zinen.
Pozoina bakarrik nahi zenuen.
Ez zen zure errua izan.
Ez negarrik egin, Hans.
Etorri, Liebchen.
Ez negarrik egin.
Pasatu da, Hans.
Ez negarrik egin.
Maite zaitut.
AMAIERA